ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการใช้การบำบัดทางปัญญาแบบทางไกลสำหรับผู้รอดชีวิตจากอาการบาดเจ็บทางสมอง โดยใช้โปรแกรมฝึกอบรมที่บ้าน.

ผู้สูงอายุหญิงและชายจำนวน 20 คนได้รับการประเมินสถานะสุขภาพทางด้านการรับรู้โดยใช้แบบสอบถามแบบรายงานตนเองและแบบทดสอบ Mini-Mental State Examination (MMSE) และพบว่ามีสุขภาพการรับรู้ที่ดี ผู้เข้าร่วมที่ทำการฝึกอบรมที่บ้านได้รับการฝึกฝนด้วย NeuroTracker และทำการฝึกอบรมครบ 20 ครั้งในระยะเวลา 5 สัปดาห์ การสรรหาผู้เข้าร่วม การคงอยู่ของผู้เข้าร่วม การปฏิบัติตาม และประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมถูกใช้เป็นตัวชี้วัดความเป็นไปได้ นอกจากนี้ยังมีการประเมินคะแนนในแต่ละช่วงการฝึกอบรม การพัฒนาโดยรวม และอัตราการเรียนรู้ระหว่างกลุ่มด้วย.

จากการศึกษาพบว่า การฝึกอบรมทางไกลมีความเป็นไปได้สูงโดยรวม ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอัตราการรับสมัครและการรักษาผู้เข้าร่วมที่สูง การปฏิบัติตามของผู้เข้าร่วม 90% รวมถึงความง่ายในการใช้งานโปรแกรม ความแตกต่างของขนาดหน้าจอและเทคโนโลยี 3 มิติ ไม่แสดงความแตกต่างในด้านประโยชน์ทางด้านการรับรู้ที่ได้รับจากการฝึกอบรม โดยมีการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในประสิทธิภาพการทำงานของโปรแกรม ซึ่งเทียบเท่ากับการฝึกอบรมในห้องปฏิบัติการ นักวิจัยสรุปว่า NeuroTracker เป็นทางเลือกที่น่าสนใจสำหรับการฝึกอบรมด้านการรับรู้ที่บ้านสำหรับผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพทางด้านการรับรู้ที่ดีและผู้รอดชีวิตจากอาการบาดเจ็บทางสมอง.

เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการติดตามภาพของนักกีฬาอีสปอร์ตมืออาชีพและมือสมัครเล่น รวมถึงนักกีฬาทั่วไป โดยใช้ NeuroTracker.

‍

‍

นักกีฬาอาชีพ 19 คน นักกีฬาสมัครเล่น 22 คน และนักกีฬาแบบดั้งเดิม 18 คน เข้าร่วมการทดสอบ NeuroTracker จำนวน 3 ครั้ง การทดสอบครั้งแรกดำเนินการในรูปแบบ 2 มิติ (ไม่ใช่สเตอริโอ) และการทดสอบครั้งที่ 2 และ 3 ดำเนินการในรูปแบบ 3 มิติ (สเตอริโอ) นอกจากนี้ยังมีการเก็บข้อมูลประสบการณ์และเวลาในการเล่นเพื่อนำมาวิเคราะห์ด้วย.

‍

นักกีฬาอาชีพใช้เวลาเล่นอีสปอร์ตมากกว่านักกีฬาสมัครเล่นอย่างเห็นได้ชัด การวิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบเพียร์สันแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างจำนวนชั่วโมงที่เล่นอีสปอร์ตต่อสัปดาห์กับคะแนน NeuroTracker ค่าเฉลี่ยคะแนนในแต่ละเซสชั่นพบว่านักกีฬาอีสปอร์ตอาชีพมีประสิทธิภาพ NeuroTracker สูงที่สุด รองลงมาคือนักกีฬาประเภทอื่นๆ การวิเคราะห์งานวิจัย NeuroTracker ก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่าคะแนนเซสชั่นของทั้งสามกลุ่มสูงกว่าคะแนนของประชากรทั่วไป.

งานวิจัยนี้ศึกษาผลกระทบของภาระทางความคิดจำลองสถานการณ์การแข่งขันกีฬา (NeuroTracker) ต่อกลไกทางชีวภาพของขา โดยใช้ภารกิจการลงพื้นซึ่งเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า (ACL) การบาดเจ็บของ ACL เป็นที่ทราบกันดีว่าเป็นหนึ่งในการบาดเจ็บที่พบบ่อยที่สุดในกีฬา และการเกิดการบาดเจ็บนั้นมีความเชื่อมโยงกับปัจจัยทางด้านความคิด.

นักกีฬาสุขภาพดีระดับวิทยาลัย 7 คน (ฟุตบอล วอลเลย์บอล อเมริกันฟุตบอล) ได้ทำการทดลองลงพื้นด้วยขาข้างเดียว 16 ครั้ง โดยกระโดดไปข้างหน้าและกระโดดไปด้านข้างไปยังขาข้างตรงข้าม การเคลื่อนไหวเหล่านี้วัดโดยใช้แผ่นแรงและการจับการเคลื่อนไหวของขาและกระดูกเชิงกรานโดยใช้เครื่องหมาย 36 ชิ้น งาน NeuroTracker ได้รับมอบหมายแบบสุ่มให้กับครึ่งหนึ่งของการทดลอง (ขั้นตอนการทำงานแบบคู่) โดยทำการทดลองกระโดดในช่วงการติดตาม

แม้ว่าการวัดค่าจลนศาสตร์ของสะโพกและ/หรือเข่าด้วย NeuroTracking จะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในผู้เข้าร่วมทุกคน แต่พบการเปลี่ยนแปลงที่มากที่สุดที่มุมการเหยียดเข่า ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าสัมพันธ์กับการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า (ACL) มากที่สุด ในบรรดาผู้เข้าร่วม 7 คน มี 4 คนที่แสดงการเปลี่ยนแปลงทางชีวกลศาสตร์จากการเพิ่มกิจกรรม NeuroTracker ซึ่งเผยให้เห็นความเครียดของเอ็นไขว้หน้า (ACL) ที่เพิ่มขึ้นซึ่งสัมพันธ์กับการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า จากผลการวิจัยเบื้องต้น นักวิจัยตั้งสมมติฐานว่าการแทรกแซงการฝึก NeuroTracker อาจลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บเอ็นไขว้หน้าแบบไม่สัมผัส และจะดำเนินการศึกษาในวงกว้างขึ้นพร้อมการวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์ที่ละเอียดมากขึ้น

งานวิจัยหลายชิ้นแสดงให้เห็นว่าการออกกำลังกายแบบแอโรบิกสามารถชะลอการเสื่อมถอยของความรู้ความเข้าใจที่เกี่ยวข้องกับอายุ และในบางกรณีสามารถปรับปรุงการทำงานของสมองในผู้สูงอายุได้ จุดประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการศึกษาผลกระทบของการฝึกความแข็งแรงต่อการทำงานของสมองเป็นครั้งแรก โดยวัดจากความเปลี่ยนแปลงของค่าที่วัดได้จาก NeuroTracker .

‍

ผู้สูงอายุ 25 คน ที่มีอายุเฉลี่ย 70 ปี ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มฝึกฝน (ออกกำลังกายแบบต้านทานเป็นเวลา 6 สัปดาห์) และกลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึกฝน ความสามารถในการรับรู้และสติปัญญาถูกวัดก่อนและหลังการฝึกฝนโดยใช้ข้อมูลพื้นฐาน NeuroTracker .

‍

ผู้สูงอายุที่ออกกำลังกายแบบฝึกความแข็งแรงเป็นเวลาหกสัปดาห์ พบว่าการทำงานของสมองด้านการรับรู้และสติปัญญาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อวัดด้วย NeuroTrackerดังนั้น การออกกำลังกายแบบฝึกความแข็งแรงอาจเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการชะลอการเสื่อมถอยของสติปัญญาที่เกี่ยวข้องกับอายุ.

ความจุของหน่วยความจำใช้งาน (Working Memory: WM) มีความเชื่อมโยงกับประสิทธิภาพในการทำงานด้านการรับรู้ระดับพื้นฐานและระดับสูงหลายประเภท เนื่องจากมีหลักฐานบ่งชี้ว่าเกณฑ์ความเร็ว NeuroTracker เป็นตัวบ่งชี้คุณภาพของการทำงานของสมองระดับสูง และเนื่องจากเป็นการทดสอบแบบปรับตัวได้ นักวิจัยจึงเลือก NeuroTracker เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกฝนสามารถปรับปรุงความจุของ WM ได้หรือไม่ อีกเหตุผลหนึ่งคือเพื่อทดสอบวิธีการฝึกฝนด้วยระยะเวลาการแทรกแซงสั้นๆ สำหรับการนำไปใช้ในกองทัพแคนาดาในทางปฏิบัติ.

ทหาร 41 นายจากกองทัพแคนาดาอาสาเข้าร่วมการศึกษาครั้งนี้ ขั้นแรกพวกเขาได้รับการทดสอบความจำระยะสั้น 3 อย่าง ได้แก่ การจำคำศัพท์ (วาจา), การจำเมทริกซ์ และการจำภาพ เพื่อสร้างค่าพื้นฐานสำหรับการทดสอบแต่ละครั้ง จากนั้นผู้เข้าร่วมถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มอย่างเท่าเทียมกัน โดยพิจารณาจากปัจจัยด้านประชากรและสติปัญญา กลุ่มทดลอง: ทำแบบทดสอบ NeuroTracker Core จำนวน 10 ครั้ง ในช่วงเวลา 2 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมเชิงรุก: ทำแบบทดสอบ dual n-back แบบปรับตัว ในช่วงเวลา 2 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมเชิงรับ: ไม่มีกิจกรรมใดๆ ในช่วงเวลา 2 สัปดาห์ เมื่อสิ้นสุด 2 สัปดาห์ พวกเขาทำการทดสอบความจำระยะสั้นทั้ง 3 อย่างอีกครั้ง.

สำหรับกลุ่ม NeuroTracker ความเร็วในการตอบสนองเพิ่มขึ้นอย่างมากตลอด 10 ครั้งของการฝึก และการฝึกฝนส่งผลให้ความสามารถในการจำคำศัพท์ การจำเมทริกซ์ และการจำภาพเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบก่อนและหลังการฝึก โดยมีขนาดผลกระทบปานกลางถึงมาก ในทางตรงกันข้าม สำหรับกลุ่มควบคุมที่ทำการฝึกฝนแบบกลุ่ม การฝึกไม่ได้เปลี่ยนแปลงค่าการวัดความสามารถในการจำใดๆ เลย ในทำนองเดียวกัน ค่าการวัดความสามารถในการจำก็ไม่เปลี่ยนแปลงสำหรับกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้ทำการฝึกฝน นักวิจัยสรุปว่าการฝึก NeuroTracker ในระยะเวลาสั้นๆ สามารถเป็นประโยชน์ต่อความสามารถในการจำในกลุ่มตัวอย่างทางทหารได้ นอกจากนี้ การปรับปรุงอย่างสม่ำเสมอ NeuroTracker ในแต่ละประเภทของความสามารถในการจำสะท้อนให้เห็นถึงโครงสร้างทั่วไปของโดเมนเป็นหลัก (ความทั่วไปของความสามารถในการจำ).

‍

ความใส่ใจและสมาธิเป็นความสามารถที่สำคัญซึ่งส่งผลต่อการตัดสินใจของนักกีฬา ตัวอย่างเช่น ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอล นักกีฬาต้องแบ่งความสนใจในสนาม (เพื่อนร่วมทีม คู่ต่อสู้ ลูกบอล) ใช้ความใส่ใจแบบเลือกสรร (ว่าจะส่งบอลให้ผู้เล่นคนไหน) และจดจ่ออยู่กับเป้าหมาย (จ้องมองไปที่ตาข่ายเพื่อทำประตู) ด้วยเหตุนี้ เทคนิคการฝึกฝน NeuroTracker ระดับสูงจึงอาจก่อให้เกิดประโยชน์มากมาย เนื่องจากกระตุ้นการประมวลผลข้อมูลภาพแบบไดนามิกอย่างกระตือรือร้นและฝึกฝนการทำงานของสมองด้านการรับรู้ของนักกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มุ่งเป้าไปที่ความใส่ใจแบบเลือกสรร แบบไดนามิก และแบบต่อเนื่อง รวมถึงความจำใช้งาน.

นักฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย 23 คนเข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้ โดยถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มทดลอง: ฝึกฝนด้วย NeuroTracker Core จำนวน 30 ครั้ง ในช่วงเวลา 5 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมเชิงรุก: ฝึกฝนด้วยวิดีโอฟุตบอล 3 มิติ จำนวน 30 ครั้ง ในช่วงเวลา 5 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมเชิงรับ: ไม่มีการฝึกฝนใดๆ ในช่วงเวลา 5 สัปดาห์ การตัดสินใจของผู้เล่นได้รับการประเมินระหว่างการแข่งขันฟุตบอลขนาดเล็กแบบมาตรฐาน ก่อนและหลังช่วงการฝึกฝน การตัดสินใจของนักฟุตบอลได้รับการวิเคราะห์อย่างเป็นกลางผ่านการบันทึกวิดีโอของการแข่งขันขนาดเล็ก โดยโค้ชฟุตบอลที่ไม่ทราบรายละเอียดของการทดลอง และใช้เกณฑ์การเข้ารหัสที่เป็นมาตรฐาน ความแม่นยำในการตัดสินใจเชิงอัตวิสัยได้รับการประเมินโดยตรงจากระดับความมั่นใจในการตัดสินใจของผู้เล่นทันทีหลังจบเกม โดยใช้ Visual Analog Scale (Sport Performance Scale).

เฉพาะกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน NeuroTracker เท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้น (15%) ในการตัดสินใจส่งบอลในสนามหลังการฝึกฝน ยิ่งไปกว่านั้น การประเมินการตัดสินใจโดยตัวผู้เล่นเองมีความสัมพันธ์เชิงปริมาณกับการปรับปรุงความแม่นยำในการตัดสินใจที่ประเมินระหว่างการวิเคราะห์วิดีโอสำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนNeuroTracker ผลลัพธ์เหล่านี้ดูเหมือนจะแสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงความแม่นยำในการตัดสินใจส่งบอลในกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนนั้นแสดงถึงผลการฝึกฝนที่มีความหมาย เป็นครั้งแรกที่การศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงการถ่ายทอดความรู้ความเข้าใจจากห้องปฏิบัติการสู่สนามจริงหลังจากโปรแกรมการฝึกฝนความรู้ความเข้าใจที่ไม่เฉพาะเจาะจงกับกีฬา.

เพื่อตรวจสอบว่าการให้ข้อมูลป้อนกลับทางประสาทแบบเรียลไทม์สามารถเพิ่มอัตราการเรียนรู้สำหรับการฝึกอบรม NeuroTracker ได้หรือไม่.

ผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดี 40 คนถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มฝึกอบรม (กลุ่มละ 10 คน) โดยแต่ละกลุ่มทำอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้:-

• การฝึกอบรม NeuroTracker มาตรฐาน

• ไม่ได้รับการฝึกฝน (กลุ่มควบคุม)

• NeuroTracker พร้อมระบบ EEG-Neurofeedback

• NeuroTracker พร้อมระบบป้อนกลับระบบประสาทปลอม (Sham Neurofeedback)

การฝึกควบคุมคลื่นสมองด้วยสัญญาณป้อนกลับ (EEG-Neurofeedback) เกี่ยวข้องกับระบบป้อนกลับแบบวงปิด ซึ่งจะตรวจจับโดยอัตโนมัติเมื่อผู้เข้าร่วมสูญเสียการติดตามเป้าหมาย และจะทำการปรับดัชนีเป้าหมายใหม่ทันที.

กลุ่ม NeuroTracker มาตรฐาน กลุ่มควบคุม และกลุ่ม EEG-Neurofeedback เริ่มต้นในระดับที่ใกล้เคียงกัน หรือสูงกว่ากลุ่ม Neurofeedback ปลอม อย่างไรก็ตาม กลุ่ม EEG-Neurofeedback แสดงอัตราการเรียนรู้ที่เหนือกว่ากลุ่มอื่นๆ ทั้งหมดตลอดระยะเวลาการฝึกอบรม 10 ครั้ง ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่ารูปแบบการเรียนรู้แบบวงปิดมีประสิทธิภาพสูงในการเพิ่มผลลัพธ์การเรียนรู้ในงาน NeuroTracker .

‍

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกอบรม NeuroTracker สามารถพัฒนาทักษะการรับรู้และการคิดที่เกี่ยวข้องกับทักษะการตัดสินใจสำหรับเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายได้หรือไม่.

เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายชั้นนำ 40 นาย เข้าร่วมการทดลองทดสอบก่อนและหลังการฝึกอบรมในสภาพแวดล้อมจำลองสถานการณ์แบบวิดีโอ เพื่อกำหนดคะแนนพื้นฐานสำหรับทักษะการรับรู้สถานการณ์ การคาดการณ์ และการตัดสินใจ ผู้เข้าร่วมถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มฝึกอบรม กลุ่มควบคุม และกลุ่มที่ไม่เข้าร่วมการฝึกอบรม กลุ่มฝึกอบรมทำการทดสอบ NeuroTracker ตามตารางเวลาปฏิบัติหน้าที่เป็นเวลาสามสัปดาห์ การทดสอบก่อนและหลังการฝึกอบรมได้รับการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญด้านขั้นตอนการปฏิบัติงานของตำรวจ 5 คน.

ผลการจำลองภารกิจแสดงให้เห็นว่าคะแนนโดยเฉลี่ยลดลง ผู้เข้าร่วมกลุ่มควบคุมมีคะแนนคงที่ ในขณะที่กลุ่ม NeuroTracker มีคะแนนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย โดยรวมแล้วพบว่าคะแนน NeuroTracker ดีขึ้น แต่มีความแตกต่างกันอย่างไม่เป็นไปตามแบบแผน แม้ว่าจะเห็นผลกระทบในระยะไกลต่อความสามารถในการตัดสินใจของเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย แต่ความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการปฏิบัติหน้าที่อาจส่งผลต่อผลลัพธ์ด้วย.

เพื่อพัฒนาความสามารถในการรับรู้ทางสายตาของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้าง โดยใช้การฝึกอบรมด้วยระบบ NeuroTracker .

‍

ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างจำนวน 60 คนเป็นอาสาสมัครที่ได้รับการคัดเลือกจากชลบุรี ประเทศไทย และถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองเข้ารับการฝึกฝน NeuroTracker เป็นเวลา 30 นาที สัปดาห์ละสองครั้ง เป็นเวลาทั้งหมดห้าสัปดาห์ ทั้งสองกลุ่มทำการประเมินก่อนและหลังการทดลองโดยใช้แบบทดสอบพัฒนาการด้านการรับรู้ทางสายตาสำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ (DTVP-A).

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการรับรู้ทางสายตาที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญหลังการฝึกฝน นอกจากนี้ คะแนนเฉลี่ย DTVP-A ในกลุ่มทดลองยังเพิ่มขึ้นสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การฝึกฝน NeuroTracker สามารถพัฒนาความสามารถในการรับรู้ทางสายตาของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างได้.