ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

เพื่อประเมินประสิทธิผลและการถ่ายทอดผลของการฝึกอบรม NeuroTracker ต่อการทำงานของระบบการมองเห็นและระบบบริหารจัดการในนักฟุตบอลเยาวชนระดับแนวหน้า.

‍

นักฟุตบอลเยาวชนฝีมือดี 29 คนถูกคัดเลือกและแบ่งออกเป็นกลุ่มฝึกฝนและกลุ่มควบคุม การทำงานของระบบการมองเห็นและสมองส่วนบริหารจัดการถูกวิเคราะห์โดยใช้การออกแบบการทดสอบก่อนและหลัง โดยทั้งสองกลุ่มทำการฝึกฝนฟุตบอลตามปกติ และกลุ่มฝึกฝนยังทำการฝึกฝนด้วย NeuroTracker สัปดาห์ละสองครั้งเป็นเวลา 10 สัปดาห์ การประเมินการถ่ายทอดความรู้ประกอบด้วยการทดสอบด้วย Senaptec Sensory Station, Trail Making Test และ Design Fluency test.

พบความแตกต่างอย่างมากในค่าเริ่มต้น NeuroTracker ทั้งระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่ม สำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน ค่าเริ่มต้นมีความสัมพันธ์อย่างมากกับอัตราการพัฒนา การประเมินแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าของทั้งสองกลุ่มในด้านความจำใช้งาน ความยืดหยุ่นทางความคิด การยับยั้ง การคิดเชิงเมตา MOT หน้าต่างความสนใจ และความเร็วในการประมวลผล แต่มีเพียงการยับยั้งและความชัดเจนทางสายตาเท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงข้อได้เปรียบเฉพาะในกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน นักวิจัยแนะนำว่าอาจจำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมโดยใช้การฝึกฝนแบบสองภารกิจและจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากขึ้น เพื่อเปิดเผยผลของการฝึกฝนสำหรับประชากรกลุ่มนี้.

เพื่อประเมินผลกระทบของโปรแกรมฝึกการมองเห็น ซึ่งรวมถึงการติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบสามมิติ (3D-MOT) ที่ใช้งานใน NeuroTracker ต่อประสิทธิภาพการรับรู้และการคิดในบริบทของการกีฬาหรือการแข่งขันระดับสูง.

ขั้นพื้นฐาน NeuroTracker มาตรฐาน โปรแกรม CORE (สามเซสชัน CORE และหนึ่งเซสชันการฝึกสมาธิต่อเนื่อง) เพื่อกำหนดเกณฑ์ความเร็วในการติดตามแบบไดนามิกขั้นพื้นฐาน โปรโตคอลการฝึกประกอบด้วยเซสชัน 3D-MOT ซ้ำๆ ซึ่งฝังอยู่ในโปรแกรมการฝึกสายตาที่กว้างขึ้น ประสิทธิภาพได้รับการประเมินก่อนและหลังการฝึก

การประเมินเบื้องต้นใช้โปรโตคอล NeuroTracker CORE เพื่อวัดค่าเกณฑ์การติดตาม พบว่าประสิทธิภาพการติดตามหลังการฝึกเพิ่มขึ้น ซึ่งบ่งชี้ว่าการได้รับ 3D-MOT ซ้ำๆ ช่วยเพิ่มความสามารถในการติดตามเชิงการรับรู้ขั้นพื้นฐาน อย่างไรก็ตาม ลักษณะของการศึกษาที่เป็นแบบนำร่องและการถ่ายทอดผลลัพธ์ไปสู่การทำงานในวงกว้างอย่างจำกัด แสดงให้เห็นว่าแม้ 3D-MOT จะช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพเฉพาะงาน แต่ประโยชน์ในวงกว้างสำหรับการใช้งานในโลกแห่งความเป็นจริงหรือในกีฬา ยังคงอยู่ในขั้นเริ่มต้น.

เพื่อประเมินการถ่ายทอดความรู้จากโปรแกรมฝึก NeuroTracker ไปสู่ภารกิจการถ่ายทอดความรู้ในระยะใกล้ กลาง และไกล.

ผู้เข้าร่วมการวิจัยที่เป็นบัณฑิตจำนวน 84 คน (อายุเฉลี่ย 21 ปี) ถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มฝึกอบรม และ 1 กลุ่มควบคุม กลุ่มฝึกอบรมทำการทดสอบด้วย NeuroTrackerในรูปแบบมาตรฐาน 5 หรือ 3 ครั้ง หรือทำการทดสอบด้วย NeuroTracker เวอร์ชันพกพา (แท็บเล็ต Microsoft Surface Pro) จำนวน 5 ครั้ง ส่วนกลุ่มควบคุมทำการทดสอบ NeuroTracker ก่อนและหลังการฝึกอบรมเท่านั้น จากนั้นทุกกลุ่มทำการประเมินผลก่อนและหลังการฝึกอบรมด้วยแบบทดสอบการติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบ 2 มิติที่ง่ายขึ้น แบบทดสอบความจำใช้งานแบบ N-back และแบบทดสอบการขับรถทางทหารโดยใช้ภาพวิดีโอ.

กลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนทั้งหมดแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในคะแนน NeuroTracker จากการฝึกฝน 20-30 นาที กลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการฝึกฝนก็แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาเล็กน้อยจากการทำแบบทดสอบพื้นฐานเท่านั้น การฝึกฝน NeuroTracker ส่งผลให้เกิดการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในการทดสอบการติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบ 2 มิติ แต่มีผลน้อยกว่าการพัฒนาในคะแนน NeuroTracker ประสิทธิภาพพบว่าดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหลังการฝึกฝนสำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนในการทดสอบความจำในการทำงาน แต่ไม่ใช่สำหรับกลุ่มควบคุม ไม่พบผลกระทบจากการถ่ายโอนใดๆ สำหรับงานทางทหารที่ใช้ภาพวิดีโอ.

เพื่อตรวจสอบประสิทธิผลเชิงปฏิบัติของการแทรกแซงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรับรู้โดยใช้แม่แบบมาตรฐานสำหรับการประเมินการใช้เครื่องมือดังกล่าว และเพื่อประเมินหลักฐาน NeuroTracker เทียบกับแม่แบบดังกล่าวสำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพความสนใจ ความจำใช้งาน และความเร็วในการประมวลผลข้อมูลภาพ.

‍

เพื่อประเมินเครื่องมือทางด้านความรู้ความเข้าใจและ NeuroTracker โดยเฉพาะเทียบกับเกณฑ์มาตรฐานต่อไปนี้ และผลการตรวจ qEEG เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมทางไฟฟ้าของสมอง: 1. ผลลัพธ์ที่ถ่ายทอดได้อย่างมีประสิทธิภาพ 2. ไม่มีผลข้างเคียงหรือความเสี่ยงต่อความเป็นพิษ 3. ใช้เวลาและเงินลงทุนน้อยที่สุด 4) ผลลัพธ์ที่ยั่งยืน 5) ไม่มีปัญหาด้านจริยธรรม 6) สามารถใช้ร่วมกับการแทรกแซงอื่นๆ ได้ 7) สามารถนำไปใช้กับประชากรทุกกลุ่มได้.

การฝึกฝน 3 ชั่วโมงต่อสัปดาห์เป็นเวลา 5 สัปดาห์ด้วย NeuroTracker แสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์ที่ชัดเจนต่อความสนใจ ความจำใช้งาน และความเร็วในการประมวลผลข้อมูลภาพตามที่วัดได้จากการทดสอบทางประสาทวิทยา การเปลี่ยนแปลงที่วัดได้ด้วย qEEG ก็ยืนยันผลลัพธ์ของการแทรกแซงนี้เช่นกัน สรุปได้ว่า NeuroTracker ตรงตามเกณฑ์มาตรฐานในข้อ 1, 2, 3 และ 5 โดยมีหลักฐานบางส่วนสนับสนุนข้ออื่นๆ แต่จำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติม.

เพื่อประเมินความสามารถทางด้านการรับรู้ในกลุ่มวัยรุ่นชายและหญิง และเพื่อตรวจสอบว่ามีความแตกต่างทางเพศที่ยังไม่ถูกค้นพบในความสามารถทางด้านการรับรู้ของนักกีฬาหรือไม่.

‍

ผู้เข้าร่วมการวิจัย 40 คน (ชาย 20 คน และหญิง 20 คน) ที่ไม่ใช่นักกีฬา และ 40 คน (ชาย 21 คน และหญิง 19 คน) ที่เป็นนักกีฬา อายุ 17-24 ปี ได้ตอบแบบสอบถามสั้นๆ เกี่ยวกับการฝึกซ้อมกีฬาของตน จากนั้นผู้เข้าร่วมทุกคนได้เข้าร่วมการทดสอบ NeuroTracker จำนวน 3 ครั้ง.

‍

ผลการวิจัยยืนยันว่านักกีฬาเยาวชนมีศักยภาพด้านการรับรู้และสติปัญญาที่เหนือกว่าเมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่ใช่นักกีฬา อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ยังบ่งชี้ถึงความแตกต่างในรูปแบบการปฏิบัติงานระหว่างนักกีฬาชายและหญิง โดยนักกีฬาชายมีอัตความเร็วในการติดตามสูงสุด แต่นักกีฬาหญิงแสดงให้เห็นถึงการปรับตัวเข้ากับงานได้เร็วกว่าในรอบที่ 3 ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการมีส่วนร่วมในกีฬาและศักยภาพด้านการรับรู้และสติปัญญามีความสัมพันธ์กันอย่างมากในช่วงวัยรุ่น และความสัมพันธ์นี้ดูเหมือนจะเด่นชัดมากขึ้นในนักกีฬาในกลุ่มอายุนี้.

เป็นที่ทราบกันดีว่าความสนใจและการให้ข้อเสนอแนะมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ การศึกษาเบื้องต้นนี้จึงมุ่งประเมินประโยชน์ของการให้ข้อเสนอแนะทันทีในระหว่างการปฏิบัติงานโดยใช้โปรแกรม NeuroTracker .

ผู้เข้าร่วมการทดลองเป็นวัยรุ่นอายุ 38 คน (อายุเฉลี่ย 23 ปี) เข้าร่วมการทดสอบ NeuroTracker จำนวน 4 ครั้ง ในช่วงสองวัน โดยผู้เข้าร่วม 19 คนได้รับการให้ข้อมูลป้อนกลับเกี่ยวกับผลการทดสอบตลอดการทดสอบ และอีก 19 คนไม่ได้รับการให้ข้อมูลป้อนกลับใดๆ มีการประเมินก่อนและหลังการฝึกอบรมโดยใช้แบบทดสอบ Continuous Performance Test II เพื่อวัดการทำงานของสมอง.

ผู้เข้าร่วมที่ได้รับการช่วยเหลือด้วยการให้คำติชมแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ดีขึ้นในคะแนน NeuroTracker ตลอด 4 ช่วงการทดสอบ กลุ่มที่ได้รับการให้คำติชมยังแสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์ที่ดีกว่าในการถ่ายทอดไปสู่ภารกิจ CPT-II ซึ่งสะท้อนให้เห็นจากอัตราข้อผิดพลาดเฉลี่ยก่อนและหลังการทดสอบที่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ผลลัพธ์บ่งชี้ว่าคำติชมมีผลดีต่อประสิทธิภาพการทำงานและอาจเป็นแง่มุมที่สำคัญของการถ่ายทอดไปสู่การทำงานของระบบการรับรู้.

เพื่อพัฒนาความสามารถในการรับรู้ทางสายตาของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้าง โดยใช้การฝึกอบรมด้วยระบบ NeuroTracker .

‍

ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างจำนวน 60 คนเป็นอาสาสมัครที่ได้รับการคัดเลือกจากชลบุรี ประเทศไทย และถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองเข้ารับการฝึกฝน NeuroTracker เป็นเวลา 30 นาที สัปดาห์ละสองครั้ง เป็นเวลาทั้งหมดห้าสัปดาห์ ทั้งสองกลุ่มทำการประเมินก่อนและหลังการทดลองโดยใช้แบบทดสอบพัฒนาการด้านการรับรู้ทางสายตาสำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ (DTVP-A).

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการรับรู้ทางสายตาที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญหลังการฝึกฝน นอกจากนี้ คะแนนเฉลี่ย DTVP-A ในกลุ่มทดลองยังเพิ่มขึ้นสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การฝึกฝน NeuroTracker สามารถพัฒนาความสามารถในการรับรู้ทางสายตาของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างได้.

เพื่อตรวจสอบ "สมมติฐานสมองเห็นแก่ตัว" ซึ่งเสนอว่าสมองให้ความสำคัญกับความต้องการกลูโคสของตัวเองมากกว่าอวัยวะส่วนปลาย เช่น กล้ามเนื้อโครงร่าง โดยใช้การประเมินแบบเดี่ยวและแบบคู่ด้วย NeuroTracker และการออกกำลังกายบนเครื่องปั่นจักรยาน.

‍

ผู้เข้าร่วม 32 คนถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มที่ไม่ให้ความสำคัญ กลุ่มที่ให้ความสำคัญด้านการรับรู้ (เน้นที่งาน NeuroTracker ) และกลุ่มที่ให้ความสำคัญด้านร่างกาย (เน้นที่งานด้านร่างกาย) ใช้ NeuroTracker และเครื่องปั่นจักรยานเพื่อวัดการรับรู้และสมรรถภาพทางกายตามลำดับ ผู้เข้าร่วมทำการประเมิน 5 ครั้ง ได้แก่ การประเมินด้านการรับรู้ 2 ครั้ง การประเมินค่า VO2 max ที่คาดการณ์ไว้ 1 ครั้ง และการประเมินแบบสองภารกิจ 1 ครั้ง ในระหว่างการประเมินแบบสองภารกิจ ผู้เข้าร่วมทำการทดสอบ NeuroTracker 3 ครั้ง ขณะปั่นจักรยานบนเครื่องปั่นจักรยาน เครื่องปั่นจักรยานได้รับการดัดแปลงเพื่อลดความต้องการด้านการทรงตัว โดยแยกความต้องการด้านแอโรบิกออก.

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มที่ให้ความสำคัญกับกิจกรรมทางกายมีประสิทธิภาพในการทดสอบสมรรถภาพทางกายด้วยเครื่องปั่นจักรยานสูงกว่ากลุ่มที่ให้ความสำคัญกับกิจกรรมทางปัญญาอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม สมรรถภาพทางกายโดยรวมยังคงค่อนข้างคงที่ตลอดการประเมินทั้งด้านกิจกรรมทางกายและการทำงานสองอย่างพร้อมกัน ทุกกลุ่มมีคะแนนความเร็วในการติดตามภาพที่ดีขึ้นเมื่อดำเนินการศึกษาต่อไป ไม่พบหลักฐานใด ๆ ที่สนับสนุนสมมติฐานเรื่องสมองเห็นแก่ตัวในระหว่างการทำงานสองอย่างพร้อมกัน ในทางตรงกันข้าม ผลลัพธ์อาจบ่งชี้ถึงผลของการกระตุ้นจากกิจกรรมทางกาย ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของ NeuroTracker เมื่อเทียบกับการทำงานเพียงอย่างเดียว.

เพื่อศึกษาอิทธิพลของการรับประทานอาหารต่อประสิทธิภาพการรับรู้ทางสายตาและสติปัญญา ซึ่งวัดโดย NeuroTrackerในกลุ่มผู้ใหญ่สุขภาพดีวัยหนุ่มสาว.

‍

ชายสุขภาพดี 98 คน (38 คน) และหญิง 60 คน (60 คน) อายุ 18-33 ปี รักษาระดับการบริโภคอาหารตามปกติในขณะที่ทำแบบ NeuroTracker NeuroTracker 15 ครั้ง เป็นเวลา 15 วัน มีการเก็บรวบรวมบันทึกการรับประทานอาหารและมาตรวัดวิถีชีวิตอย่างครอบคลุม รวมถึงองค์ประกอบของร่างกาย สุขภาพหัวใจและหลอดเลือด รูปแบบการนอนหลับและการออกกำลังกาย และความพร้อมโดยทั่วไปในการปฏิบัติงาน เพื่อนำมาวิเคราะห์.

ผู้ชายบริโภคแคลอรี่ สารอาหารหลัก คอเลสเตอรอล โคลีน และสังกะสี มากกว่าผู้หญิงอย่างมีนัยสำคัญ และทำคะแนนในแบบ NeuroTracker ได้ดีกว่าอย่างมีนัยสำคัญ ผู้เข้าร่วมที่บริโภคคาร์โบไฮเดรตมากกว่า 40% ของแคลอรี่ทั้งหมด โปรตีนน้อยกว่า 24% ของแคลอรี่ทั้งหมด ลูทีน/ซีแซนทีนมากกว่า 2,000 ไมโครกรัมต่อวัน หรือวิตามินบี 2 มากกว่า 1.8 มิลลิกรัมต่อวัน ทำคะแนนในแบบทดสอบ NeuroTracker ได้ดีกว่าผู้ที่บริโภคน้อยกว่าปริมาณดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญ นักวิจัยสรุปว่า ประสิทธิภาพการรับรู้และการคิดได้รับอิทธิพลในเชิงบวกจากการบริโภคคาร์โบไฮเดรต ลูทีน/ซีแซนทีน และวิตามินบี 2 ในปริมาณสูง ในขณะที่การบริโภคโปรตีนในปริมาณสูงส่งผลเสียต่อประสิทธิภาพการรับรู้และการคิด.