ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกล้ามเนื้อในผู้เล่นตัวจริงและผู้เล่นสำรองระหว่างฤดูกาลแข่งขันฟุตบอลหญิงระดับดิวิชั่น 1 ของสมาคมกีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติ (NCAA).

‍

ผู้หญิง 28 คน (อายุเฉลี่ย 20 ปี) ได้รับการประเมินด้วย NeuroTracker ในด้านสมรรถภาพการกระโดดแนวตั้ง การฝึกซ้อมแบบเส้นตรงซ้ำๆ และเวลาตอบสนอง ในช่วงก่อนฤดูกาล กลางฤดูกาล และหลังฤดูกาล นอกจากนี้ยังมีการประเมินการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของกล้ามเนื้อโดยใช้เครื่องอัลตราซาวนด์ในช่วงก่อนฤดูกาลและหลังฤดูกาลด้วย.

‍

ทั้งผู้เล่นตัวจริงและผู้เล่นสำรองแสดงให้เห็นถึงสถานะหรือการพัฒนาที่คล้ายคลึงกันในการประเมินทั้งหมดตลอดฤดูกาล ยกเว้นประสิทธิภาพในการฝึกซ้อมแบบไลน์ดริล ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ดีกว่าสำหรับผู้เล่นตัวจริง ประสิทธิภาพ NeuroTracker และเวลาตอบสนองดีขึ้นโดยไม่ขึ้นอยู่กับเวลาการเล่น ผลการวิเคราะห์โครงสร้างกล้ามเนื้อบ่งชี้ว่าการฝึกซ้อมเพียงอย่างเดียวให้แรงกระตุ้นที่เพียงพอสำหรับการปรับปรุงคุณภาพกล้ามเนื้อในระหว่างฤดูกาลแข่งขัน โดยรวมแล้ว ผู้เล่นตัวจริงไม่ได้แสดงให้เห็นถึงประโยชน์ที่สำคัญจากการแข่งขันเมื่อเทียบกับนักกีฬาที่ฝึกซ้อมเพียงอย่างเดียว.

รายงานกรณีศึกษานี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อตรวจสอบรายละเอียดเกี่ยวกับผลกระทบของโปรแกรมการแทรกแซงแบบผสมผสาน (NeuroTracker และการฝึกความจำ) ในการฟื้นฟูความจำและการทำงานของสมาธิในผู้สูงอายุ.

ชายสุขภาพดีอายุ 80 ปี 1 ราย ที่มีอาการบ่นเรื่องความจำเสื่อมบ่อยครั้ง เข้ารับการตรวจด้วย NeuroTracker ในโหมด Sustain จำนวน 32 ครั้ง ตลอดระยะเวลา 12 เดือน ควบคู่ไปกับการฝึกความจำโดยใช้กลยุทธ์ช่วยจำที่เรียนรู้ด้วยตนเอง ผู้ป่วยได้ทำแบบทดสอบความจำ คุณภาพชีวิต และความเครียดอย่างครอบคลุมทั้งก่อน ระหว่าง และหลังการฝึก.

จากการประเมินหลังการฝึกอบรม พบว่าการฝึกอบรมมีประสิทธิภาพในการเพิ่มความสามารถในการจดจ่อและสลับความสนใจ รวมถึงความยืดหยุ่นทางความคิดที่สูงกว่าค่าเฉลี่ย การประเมินความแม่นยำของความจำและความเร็วในการประมวลผลแสดงให้เห็นแนวโน้มที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง มีการพัฒนาที่เห็นได้ชัดในด้านการรับรู้ตนเองเกี่ยวกับความสนใจ ความจำ คุณภาพชีวิต และความมั่นใจในตนเอง พบว่าอาการเครียดลดลง พร้อมกับการพัฒนาที่วัดได้ในด้านร่างกาย จิตใจ และสิ่งแวดล้อม คะแนน NeuroTracker แสดงให้เห็นแนวโน้มที่เพิ่มขึ้นตลอดโปรแกรมการฝึกอบรม จากผลการศึกษา นักวิจัยจึงเสนอแนะว่าควรจัดให้มีโปรแกรมฝึกอบรมด้านความรู้ความเข้าใจดังกล่าวในสถานดูแลผู้สูงอายุทั้งภาครัฐและเอกชน เพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิตและชะลอสัญญาณของความเสื่อมถอยทางสติปัญญาในระหว่างกระบวนการสูงวัย.

เพื่อตรวจสอบว่าอายุสัมพัทธ์ (ควาร์ไทล์การเกิด), ภูมิหลังการฝึกฝน และการมองเห็นสามมิติ มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการรับรู้และการคิดที่วัดโดยใช้ภารกิจการติดตามวัตถุหลายชิ้นสามมิติ (3D-MOT) ในนักกีฬาเยาวชนหรือไม่.

นักกีฬาเยาวชนชายจำนวน 165 คน อายุ 10-16 ปี ถูกแบ่งกลุ่มตามช่วงอายุและระดับการฝึกซ้อม (ฝึกซ้อมปานกลาง: 1-2 ครั้ง/สัปดาห์; ฝึกซ้อมมาก: 4-5 ครั้ง/สัปดาห์) ผู้เข้าร่วมทำการทดสอบ NeuroTracker 3D-MOT ตามโปรโตคอลมาตรฐาน ทั้งในสภาวะภาพสามมิติ (3D) และภาพสองมิติ (2D) คำนวณค่าความเร็วโดยใช้วิธีการปรับค่าแบบขั้นบันได และเปรียบเทียบค่าความเร็วระหว่างกลุ่ม.

ในกลุ่มนักกีฬาที่มีการฝึกฝนระดับปานกลาง ผู้ที่เกิดในช่วงต้นปีของการคัดเลือกจะทำผลงานได้ดีกว่าเพื่อนร่วมรุ่นที่อายุน้อยกว่า แสดงให้เห็นถึงผลกระทบของอายุสัมพัทธ์ต่อการรับรู้และสติปัญญา อย่างไรก็ตาม ในกลุ่มนักกีฬาที่มีการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ความแตกต่างของผลงานระหว่างกลุ่มอายุต่างๆ หายไป โดยนักกีฬาที่เกิดในช่วงหลังๆ สามารถทำคะแนนการติดตามได้ใกล้เคียงกัน ผลงานสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญในสภาวะ 3 มิติ เมื่อเทียบกับ 2 มิติ แต่การมองเห็นแบบสามมิติไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มอายุหรือสถานะการฝึกฝน.

ผลการศึกษาเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การฝึกฝนอย่างเป็นระบบอาจช่วยบรรเทาข้อเสียเปรียบด้านการรับรู้และการคิดที่เกี่ยวข้องกับอายุในช่วงพัฒนาการได้.

เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการฝึกฝน NeuroTracker ในด้านสมาธิและประสิทธิภาพในการเล่นเกม กับการฝึกฝนแบบดั้งเดิม.

‍

นักกีฬาบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัย 21 คนถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มฝึก NeuroTracker (12 ครั้ง) และกลุ่มฝึกแบบดั้งเดิม ใช้แบบทดสอบ Concentration Grid Test ในการวัดระดับสมาธิ และเก็บข้อมูล FIBA-Live Stats เพื่อประเมินสถิติการแข่งขันและประสิทธิภาพของนักกีฬา ทั้งก่อนและหลังการฝึก.

การฝึก NeuroTracker ส่งผลให้ผลการทดสอบ Concentration Grid Test หลังการฝึกดีขึ้น 42% เมื่อเทียบกับการฝึกแบบดั้งเดิม อย่างไรก็ตาม ไม่พบการพัฒนาที่สำคัญในประสิทธิภาพการเล่นเกมจากการฝึกทั้งสองรูปแบบ.

เพื่อตรวจสอบ "สมมติฐานสมองเห็นแก่ตัว" ซึ่งเสนอว่าสมองให้ความสำคัญกับความต้องการกลูโคสของตัวเองมากกว่าอวัยวะส่วนปลาย เช่น กล้ามเนื้อโครงร่าง โดยใช้การประเมินแบบเดี่ยวและแบบคู่ด้วย NeuroTracker และการออกกำลังกายบนเครื่องปั่นจักรยาน.

‍

ผู้เข้าร่วม 32 คนถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มที่ไม่ให้ความสำคัญ กลุ่มที่ให้ความสำคัญด้านการรับรู้ (เน้นที่งาน NeuroTracker ) และกลุ่มที่ให้ความสำคัญด้านร่างกาย (เน้นที่งานด้านร่างกาย) ใช้ NeuroTracker และเครื่องปั่นจักรยานเพื่อวัดการรับรู้และสมรรถภาพทางกายตามลำดับ ผู้เข้าร่วมทำการประเมิน 5 ครั้ง ได้แก่ การประเมินด้านการรับรู้ 2 ครั้ง การประเมินค่า VO2 max ที่คาดการณ์ไว้ 1 ครั้ง และการประเมินแบบสองภารกิจ 1 ครั้ง ในระหว่างการประเมินแบบสองภารกิจ ผู้เข้าร่วมทำการทดสอบ NeuroTracker 3 ครั้ง ขณะปั่นจักรยานบนเครื่องปั่นจักรยาน เครื่องปั่นจักรยานได้รับการดัดแปลงเพื่อลดความต้องการด้านการทรงตัว โดยแยกความต้องการด้านแอโรบิกออก.

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มที่ให้ความสำคัญกับกิจกรรมทางกายมีประสิทธิภาพในการทดสอบสมรรถภาพทางกายด้วยเครื่องปั่นจักรยานสูงกว่ากลุ่มที่ให้ความสำคัญกับกิจกรรมทางปัญญาอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม สมรรถภาพทางกายโดยรวมยังคงค่อนข้างคงที่ตลอดการประเมินทั้งด้านกิจกรรมทางกายและการทำงานสองอย่างพร้อมกัน ทุกกลุ่มมีคะแนนความเร็วในการติดตามภาพที่ดีขึ้นเมื่อดำเนินการศึกษาต่อไป ไม่พบหลักฐานใด ๆ ที่สนับสนุนสมมติฐานเรื่องสมองเห็นแก่ตัวในระหว่างการทำงานสองอย่างพร้อมกัน ในทางตรงกันข้าม ผลลัพธ์อาจบ่งชี้ถึงผลของการกระตุ้นจากกิจกรรมทางกาย ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของ NeuroTracker เมื่อเทียบกับการทำงานเพียงอย่างเดียว.

เพื่อตรวจสอบว่าประชากรสูงอายุที่มีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาที่ได้รับการวินิจฉัยทางคลินิกซึ่งเกี่ยวข้องกับความยากลำบากในการใช้ทักษะการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อมือ จะได้รับประโยชน์อย่างเห็นได้ชัดจากการฝึกอบรมทางสติปัญญาในระยะสั้นหรือไม่.

ผู้สูงอายุ 38 คน ซึ่งครึ่งหนึ่งมีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาเล็กน้อย (MCI) และอีกครึ่งหนึ่งมีภาวะสมองเสื่อมเล็กน้อย (MD) เข้าร่วมการฝึกอบรม NeuroTracker รวมทั้งหมด 36 ครั้ง ใช้แบบทดสอบ Montreal Cognitive Assessment (MoCA) ในการประเมินสถานะทางสติปัญญาพื้นฐาน และทำการประเมินทักษะการเคลื่อนไหวของมือสองชุดก่อนและหลังโปรแกรมการฝึกอบรม.

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ชัดเจนและมีนัยสำคัญหลังการฝึกอบรมในทั้งสองการทดสอบความคล่องแคล่วของมือ การวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าการฝึกอบรมด้วย NeuroTracker เพียง 90 นาทีก็เพียงพอที่จะบรรลุผลประโยชน์เหล่านี้ในกลุ่มประชากรดังกล่าว นักวิจัยสรุปว่าการแทรกแซงประเภทนี้สามารถส่งผลกระทบในวงกว้างต่อประชากรผู้สูงอายุในแง่ของคุณภาพชีวิตประจำวันของพวกเขาได้.

‍

เพื่อตรวจสอบว่าการประเมินความสามารถทางปัญญาโดยใช้ NeuroTracker สามารถใช้ทำนายตัวชี้วัดประสิทธิภาพการซื้อขายรายวันของนักลงทุนได้หรือไม่.

เทรดเดอร์มืออาชีพชาย 29 คน อายุระหว่าง 35 ถึง 65 ปี ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วม NeuroStreet Trading Academy ในช่วงระยะเวลา 9 เดือน โดยใช้ซอฟต์แวร์ NeuroTrackerX และแว่นตา 3 มิติแบบอนาไกลฟ์ เทรดเดอร์เหล่านี้ทำแบบประเมินตนเองเป็นเวลา 6 นาทีในแต่ละวันทำงาน โดยปฏิบัติตามโปรโตคอลการวิจัยที่เป็นมาตรฐาน ข้อมูลจากแพลตฟอร์มการซื้อขาย Ninjatrader ถูกนำมาใช้เพื่อบันทึกตัวชี้วัดประสิทธิภาพหลัก 7 ประการในแต่ละวันของการซื้อขาย.

ข้อมูล NeuroTracker เผยให้เห็นการตอบสนองการเรียนรู้ที่สูงตลอดระยะเวลาการซื้อขายทั้งหมด 624 วัน การวิเคราะห์ข้อมูลแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์เชิงสหสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างค่าพื้นฐาน NeuroTracker รายวันกับตัวชี้วัดประสิทธิภาพการซื้อขาย 5 ตัว โดยกำไรสุทธิรวมมีความสำคัญที่สุด นักวิจัยสรุปว่าการประเมิน NeuroTracker 6 นาทีมีประสิทธิภาพในการทำนายประสิทธิภาพการซื้อขายในโลกแห่งความเป็นจริงในแต่ละวัน.

‍

เพื่อรวบรวมการทดสอบหลายอย่างที่ใช้ประเมินความเหมาะสมในการขับขี่ และเสนอวิธีการที่จะนำการทดสอบเหล่านี้มารวมกันภายใต้ดัชนีเดียวที่เรียกว่า 'ดัชนีความปลอดภัยของผู้ขับขี่'.

‍

ผู้ขับขี่ที่มีใบอนุญาตจำนวน 115 คน อายุระหว่าง 18 ถึง 86 ปี ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม: กลุ่มผู้เข้าร่วมอายุน้อย 64 คน (อายุเฉลี่ย 29 ปี) และกลุ่มผู้เข้าร่วมอายุมาก 51 คน (อายุเฉลี่ย 77 ปี) ผู้เข้าร่วมแต่ละคนได้รับการประเมินในสามขั้นตอนการทดลองที่แตกต่างกัน 1. การทดสอบการมองเห็น: การทดสอบความคมชัดของการมองเห็น (V1), การทดสอบการมองเห็นแบบสามมิติ (V2) และการทดสอบลานสายตาแบบสองตา (V3) 2. การทดสอบการขับขี่ในเครื่องจำลองใน 3 ระดับความยาก: ทางหลวง (ต่ำ), ชนบท (ปานกลาง) และในเมือง (สูง) 3. NeuroTracker เป็นการทดสอบความสามารถทางด้านการมองเห็นและการรับรู้ มีการวิเคราะห์ตัวชี้วัดประสิทธิภาพการขับขี่ที่หลากหลายจากการทดสอบในเครื่องจำลองเพื่อหาความสัมพันธ์กับการทดสอบการมองเห็น อายุ และคะแนน NeuroTracker .

‍

ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะการขับขี่และการทดสอบการมองเห็นมีจำกัด คะแนน NeuroTracker สูงมีความสัมพันธ์อย่างมากกับสมรรถนะการขับขี่สูง และคะแนนต่ำมีความสัมพันธ์อย่างมากกับสมรรถนะการขับขี่ต่ำ รวมถึงมีความสัมพันธ์อย่างมากกับความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ คะแนน NeuroTracker ยังเป็นตัวบ่งชี้สมรรถนะการขับขี่ที่ดีกว่าอายุ ความสามารถในการขับขี่มีความสัมพันธ์อย่างมากกับคะแนน NeuroTracker ผลการวิจัยเหล่านี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของความสามารถด้านการมองเห็นและการรับรู้ในการประเมินความสามารถในการขับขี่ การศึกษานี้ปูทางไปสู่ตัวบ่งชี้พฤติกรรมการขับขี่แบบเดียวที่ใช้ได้ทั่วไป ผู้เขียนการศึกษาแนะนำว่า NeuroTracker ควรเป็นส่วนประกอบหนึ่งในชุดการทดสอบสำหรับการขอหรือต่ออายุใบขับขี่.

เพื่อตรวจสอบว่าการพัฒนาประสิทธิภาพในการทดสอบ 3D-MOT ส่งผลต่อผลลัพธ์เชิงปฏิบัติในการแข่งขันฟุตบอลของผู้เล่นระดับแข่งขันหรือไม่.

นักกีฬาฟุตบอลเยาวชนเข้าร่วมโปรแกรมฝึกอบรม 3D-MOT อย่างเป็นระบบในหลายช่วงการฝึก มีการวัดประสิทธิภาพ NeuroTracker ก่อนและหลังการฝึกอบรม ควบคู่ไปกับสถิติประสิทธิภาพการแข่งขันที่เก็บรวบรวมอย่างเป็นกลาง เพื่อประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการฝึกฝน.

‍

แม้ว่าผู้เข้าร่วมจะแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในเกณฑ์ความเร็ว 3D-MOT หลังจากการฝึกอบรม แต่ก็ไม่พบการพัฒนาที่สอดคล้องกันในตัวชี้วัดประสิทธิภาพในการแข่งขัน ผลการค้นพบเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การพัฒนาความสามารถในการติดตามเชิงรับรู้และปัญญาอาจไม่ได้แปลงไปเป็นผลลัพธ์ด้านประสิทธิภาพที่วัดได้ในเกมภายใต้สภาวะการแข่งขันโดยอัตโนมัติ.