ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกความสนใจเชิงภาพและพื้นที่โดยใช้การติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบสามมิติ (3D-MOT) ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเคลื่อนไหวและมาตรวัดระบบย่อยที่เกี่ยวข้องกับประสิทธิภาพในการทำงานหรือไม่.

มีการดำเนินการศึกษาแบบทดสอบก่อนและหลังการทดสอบจำนวน 3 ครั้ง:

• การศึกษาที่ 1: ผู้ใหญ่สุขภาพดีจำนวน 19 คน เข้าร่วม NeuroTracker โดยผลลัพธ์ที่ได้รวมถึงการทดสอบ Star Excursion Balance Test (SEBT) และพารามิเตอร์การเดิน
• การศึกษาที่ 2: ผู้ใหญ่สุขภาพดีจำนวน 41 คน เข้าร่วมการฝึกอบรม 10 ครั้ง โดยผลลัพธ์ที่ได้ ได้แก่ การทดสอบ SEBT, การทดสอบ Stroop และการประเมินการเดินขณะทำกิจกรรมสองอย่างพร้อมกัน
• การศึกษาที่ 3: เด็กอายุ 12 ปีที่เป็นโรคดิสเล็กเซียเข้ารับการบำบัด 10 ครั้ง โดยผลลัพธ์ที่ได้รวมถึง SEBT, Stroop, Movement Assessment Battery for Children (MABC-2), Test of Visual Perceptual Skills (TVPS), การเดิน และการรวมสายตา

ในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดี กลุ่มที่ได้รับการแทรกแซงแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ดีขึ้นในด้านการทรงตัว (SEBT) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม รวมถึงการพัฒนาที่ดีขึ้นภายในกลุ่มในด้านการวัดความสนใจ (Stroop) พารามิเตอร์การเดินแบบทำสองภารกิจแสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่วัดได้หลังการฝึกอบรม แม้ว่าการพัฒนาด้านการทำงานจะไม่ชัดเจนเท่ากับผลลัพธ์ด้านการทรงตัวก็ตาม.

ในการศึกษากรณีศึกษาแบบรายบุคคล พบว่ามีการพัฒนาที่ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิกในทักษะการรับรู้ทางสายตา การทดสอบย่อยด้านการทรงตัว และการวัดความสนใจที่เลือกไว้ นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สำคัญทางคลินิกในด้านการเดินและการประสานสายตา.

ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การฝึกความสนใจเชิงภาพและพื้นที่ผ่าน 3D-MOT อาจส่งผลต่อระบบย่อยด้านการทรงตัวและความสนใจ ซึ่งมีส่วนช่วยในการปฏิบัติงาน โดยมีหลักฐานเบื้องต้นเกี่ยวกับผลกระทบในวงกว้างต่อการทำงาน.

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกฝนด้วย NeuroTrackerX ที่บ้านช่วยพัฒนาประสิทธิภาพการรับรู้และปรับเปลี่ยนกิจกรรมของสมองในนักฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยหรือไม่.

นักฟุตบอลชายจากมหาวิทยาลัยจำนวน 29 คนถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มฝึกฝน NeuroTracker (30 ครั้ง ฝึกฝนที่บ้านตลอด 9 สัปดาห์) และกลุ่มควบคุมที่ทำกิจกรรมตามปกติ การประเมินก่อนและหลังการฝึกฝนประกอบด้วย การวัดประสิทธิภาพ NeuroTracker (3D-MOT), งานความจำใช้งานแบบ 2-back และ 3-back และการบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) (Fz) ระหว่างการทำภารกิจ n-back.

กลุ่ม NeuroTracker ที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ NeuroTracker หลังการฝึก (p < .001) ในขณะที่กลุ่มควบคุมไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ ประสิทธิภาพดีขึ้นประมาณ 128–130% ของค่าเริ่มต้นหลังจากประมาณ 30 ครั้ง ซึ่งยืนยันถึงการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพในรูปแบบการฝึกด้วยตนเองที่บ้าน

พบว่าความแม่นยำในการทดสอบ 2-back ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p = .045) เฉพาะใน NeuroTracker เท่านั้น ซึ่งบ่งชี้ถึงการถ่ายโอนไปยังหน่วยความจำใช้งานและการอัปเดตความสนใจภายใต้ภาระปานกลาง ไม่พบการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญในเงื่อนไข 3-back ที่ยากกว่า ทั้งสองกลุ่มตอบสนองได้เร็วขึ้นในการทดสอบหลังการฝึก ซึ่งน่าจะสะท้อนถึงผลของการฝึกฝนมากกว่าการเปลี่ยนแปลงเฉพาะการฝึก

ในระหว่างการทดสอบ 2-back พลังงานคลื่นอัลฟา (Fz) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหลังการฝึกใน NeuroTracker (p < .001) ผู้เขียนตีความว่าการเพิ่มขึ้นของคลื่นอัลฟาสะท้อนถึงการควบคุมความสนใจและประสิทธิภาพของระบบประสาทที่ดีขึ้น (การปิดกั้นการคิด)

เพื่อประเมินประสิทธิผลและการถ่ายทอดผลของการฝึกอบรม NeuroTracker ต่อการทำงานของระบบการมองเห็นและระบบบริหารจัดการในนักฟุตบอลเยาวชนระดับแนวหน้า.

‍

นักฟุตบอลเยาวชนฝีมือดี 29 คนถูกคัดเลือกและแบ่งออกเป็นกลุ่มฝึกฝนและกลุ่มควบคุม การทำงานของระบบการมองเห็นและสมองส่วนบริหารจัดการถูกวิเคราะห์โดยใช้การออกแบบการทดสอบก่อนและหลัง โดยทั้งสองกลุ่มทำการฝึกฝนฟุตบอลตามปกติ และกลุ่มฝึกฝนยังทำการฝึกฝนด้วย NeuroTracker สัปดาห์ละสองครั้งเป็นเวลา 10 สัปดาห์ การประเมินการถ่ายทอดความรู้ประกอบด้วยการทดสอบด้วย Senaptec Sensory Station, Trail Making Test และ Design Fluency test.

พบความแตกต่างอย่างมากในค่าเริ่มต้น NeuroTracker ทั้งระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่ม สำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน ค่าเริ่มต้นมีความสัมพันธ์อย่างมากกับอัตราการพัฒนา การประเมินแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าของทั้งสองกลุ่มในด้านความจำใช้งาน ความยืดหยุ่นทางความคิด การยับยั้ง การคิดเชิงเมตา MOT หน้าต่างความสนใจ และความเร็วในการประมวลผล แต่มีเพียงการยับยั้งและความชัดเจนทางสายตาเท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงข้อได้เปรียบเฉพาะในกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน นักวิจัยแนะนำว่าอาจจำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมโดยใช้การฝึกฝนแบบสองภารกิจและจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากขึ้น เพื่อเปิดเผยผลของการฝึกฝนสำหรับประชากรกลุ่มนี้.

เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของสมองส่วนบริหารจัดการและสมรรถภาพทางกายในนักฟุตบอลเยาวชนและนักฟุตบอลอาชีพชั้นนำ.

‍

นักฟุตบอลระดับแนวหน้า 172 คน (อายุ 12–34 ปี) ได้รับการประเมินด้วย NeuroTrackerเพื่อวัดความสามารถในการจำระยะสั้น ความยืดหยุ่นทางความคิด และการยับยั้งชั่งใจ นอกจากนี้ยังมีการทดสอบอีกชุดหนึ่งเพื่อวัดสมรรถภาพความอดทน การออกกำลังกายอย่างหนักซ้ำๆ และสมรรถภาพแบบไม่ใช้ออกซิเจนสูงสุด.

ผล NeuroTracker มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับความสามารถในการวิ่ง 30 เมตรและการกระโดดแบบเคาน์เตอร์มูฟเมนต์ พบความสัมพันธ์ระดับปานกลางระหว่างความจุของหน่วยความจำในการทำงานและความยืดหยุ่นทางความคิดกับประสิทธิภาพการวิ่งและความสามารถในการกระโดด และการยับยั้งชั่งใจกับการออกกำลังกายอย่างหนักซ้ำๆ โดยรวมแล้ว ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการวิ่งและการกระโดดแบบไม่ใช้ออกซิเจนมีความเชื่อมโยงกับทักษะทางปัญญามากกว่าความสามารถทางกายภาพอื่นๆ.

‍

เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการใช้การบำบัดทางปัญญาแบบทางไกลสำหรับผู้รอดชีวิตจากอาการบาดเจ็บทางสมอง โดยใช้โปรแกรมฝึกอบรมที่บ้าน.

ผู้สูงอายุหญิงและชายจำนวน 20 คนได้รับการประเมินสถานะสุขภาพทางด้านการรับรู้โดยใช้แบบสอบถามแบบรายงานตนเองและแบบทดสอบ Mini-Mental State Examination (MMSE) และพบว่ามีสุขภาพการรับรู้ที่ดี ผู้เข้าร่วมที่ทำการฝึกอบรมที่บ้านได้รับการฝึกฝนด้วย NeuroTracker และทำการฝึกอบรมครบ 20 ครั้งในระยะเวลา 5 สัปดาห์ การสรรหาผู้เข้าร่วม การคงอยู่ของผู้เข้าร่วม การปฏิบัติตาม และประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมถูกใช้เป็นตัวชี้วัดความเป็นไปได้ นอกจากนี้ยังมีการประเมินคะแนนในแต่ละช่วงการฝึกอบรม การพัฒนาโดยรวม และอัตราการเรียนรู้ระหว่างกลุ่มด้วย.

จากการศึกษาพบว่า การฝึกอบรมทางไกลมีความเป็นไปได้สูงโดยรวม ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอัตราการรับสมัครและการรักษาผู้เข้าร่วมที่สูง การปฏิบัติตามของผู้เข้าร่วม 90% รวมถึงความง่ายในการใช้งานโปรแกรม ความแตกต่างของขนาดหน้าจอและเทคโนโลยี 3 มิติ ไม่แสดงความแตกต่างในด้านประโยชน์ทางด้านการรับรู้ที่ได้รับจากการฝึกอบรม โดยมีการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในประสิทธิภาพการทำงานของโปรแกรม ซึ่งเทียบเท่ากับการฝึกอบรมในห้องปฏิบัติการ นักวิจัยสรุปว่า NeuroTracker เป็นทางเลือกที่น่าสนใจสำหรับการฝึกอบรมด้านการรับรู้ที่บ้านสำหรับผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพทางด้านการรับรู้ที่ดีและผู้รอดชีวิตจากอาการบาดเจ็บทางสมอง.

เพื่อตรวจสอบผลกระทบของการฝึกฝน NeuroTracker ต่อการวัดมาตรฐานด้านความสนใจ ความจำใช้งาน และความเร็วในการประมวลผลข้อมูลภาพ โดยใช้แบบทดสอบทางประสาทวิทยามาตรฐาน นอกจากนี้ยังเพื่อวัดการเปลี่ยนแปลงของสภาวะสมองโดยใช้การถ่ายภาพการทำงานของสมอง.

‍

นักศึกษาในวัยเรียนมหาวิทยาลัยจำนวน 20 คนถูกคัดเลือกและแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มฝึกอบรม NT (30 ครั้งของการใช้ NeuroTracker) และกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการฝึกอบรม การทำงานของสมองได้รับการประเมินโดยใช้แบบทดสอบทางประสาทวิทยามาตรฐาน (IVA+Plus, WAIS-III, D-KEFS) และความสัมพันธ์ของการทำงานของสมองได้รับการประเมินโดยใช้การตรวจคลื่นไฟฟ้าสมองเชิงปริมาณ (qEEG).

‍

กลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่แข็งแกร่งและสม่ำเสมอในเกณฑ์ความเร็ว NeuroTracker ตลอดช่วงเวลาการฝึกฝน กลุ่ม NT แสดงให้เห็นคะแนนที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในแบบทดสอบ IVA+Plus Auditory, WAIS Symbol Search, WAIS Code, WAIS Block Design, WAIS Letter-Number Sequence, d2 Test of Attention และแบบทดสอบย่อย D-KEFS Color Naming, Inhibition และ Inhibition/Switching (P < .01) สำหรับการวัด qEEG กลุ่ม NT แสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นของพลังงานสัมพัทธ์อย่างมีนัยสำคัญในช่วงความถี่ต่างๆ ภายในแบนด์วิดท์เบต้า ทั้งในสภาวะพักแบบลืมตาและหลับตา การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้พบได้ทั่วบริเวณส่วนหน้าของสมอง (การทำงานของสมองส่วนบริหารจัดการ) และแสดงถึงการเพิ่มขึ้นของความเร็วคลื่นสมองที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของสมองและความยืดหยุ่นของระบบประสาทที่เพิ่มขึ้น ผลลัพธ์โดยรวมบ่งชี้ว่าการฝึกฝน NeuroTracker สามารถเพิ่มความสนใจ ความเร็วในการประมวลผลข้อมูล และความจำใช้งาน และยังนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกในการทำงานของสมองทางไฟฟ้าอีกด้วย.

เพื่อตรวจสอบว่าผู้เล่นวิดีโอเกมระดับมืออาชีพในวงการอีสปอร์ตมีความแตกต่างจากผู้เล่นวิดีโอเกมสมัครเล่นในด้านความสามารถทางปัญญาและการเรียนรู้หรือไม่.

นักเล่นเกมมืออาชีพชั้นนำ 14 คน และผู้เล่นวิดีโอเกมทั่วไป 16 คน ได้รับการประเมินด้วยชุดแบบทดสอบทางประสาทวิทยามาตรฐาน ซึ่งประเมินความเร็วในการประมวลผล ความสนใจ ความจำ การทำงานของสมองส่วนหน้า และความคล่องแคล่วของมือ นอกจากนี้ ทั้งสองกลุ่มยังทำแบบทดสอบ NeuroTracker จำนวน 15 ครั้ง เพื่อประเมินความสนใจทางสายตาแบบไดนามิกและความสามารถในการเรียนรู้.

ผู้เล่นมืออาชีพแสดงให้เห็นถึงความได้เปรียบด้านประสิทธิภาพที่มากที่สุดเมื่อเทียบกับผู้เล่นสมัครเล่นในด้านความจำเชิงพื้นที่ทางสายตา (Spatial Span) และมีความได้เปรียบในระดับปานกลางในด้านความสนใจแบบเลือกและต่อเนื่อง (d2 Test of Attention) และความจำใช้งานด้านการได้ยิน (Digit Span) ผู้เล่นมืออาชีพยังมีเกณฑ์ความเร็วเริ่มต้นที่สูงกว่ามากใน NeuroTrackerโดยความได้เปรียบเพิ่มขึ้นเล็กน้อยตลอด 15 เซสชัน โดยรวมแล้ว การประเมินความรู้ความเข้าใจสามารถแยกแยะกลุ่มมืออาชีพและสมัครเล่นได้ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์เหล่านี้มีความสัมพันธ์กันน้อยมากในแง่ของประสบการณ์การเล่นเกมในทั้งสองกลุ่ม สรุปได้ว่า การประเมินความรู้ความเข้าใจแบบมาตรฐานเผยให้เห็นความสามารถที่สูงขึ้นของนักเล่นเกมมืออาชีพ อย่างไรก็ตาม ค่าพื้นฐานและอัตราการเรียนรู้ NeuroTracker ให้มาตรวัดเปรียบเทียบที่ละเอียดอ่อนกว่ามาก.

เพื่อกำหนดกรอบเวลาที่จำเป็นสำหรับการอัปเดตข้อมูลพื้นฐานสำหรับ NeuroTracker และ ImPACT โดยพิจารณาจากความน่าเชื่อถือของการทดสอบซ้ำในระยะยาว.

ในช่วงเริ่มต้นของสองฤดูกาลติดต่อกัน นักกีฬา 30 คนที่ไม่มีประวัติการบาดเจ็บที่สมองเล็กน้อย (mTBI) ในช่วงที่ผ่านมา ได้เข้ารับการประเมินพื้นฐานด้วย NeuroTracker และ ImPACT ความน่าเชื่อถือของการทดสอบซ้ำ (test–retest reliability) ของผลลัพธ์ได้รับการประเมินผ่านการวิเคราะห์ทางสถิติที่แตกต่างกันสามวิธี.

‍

คะแนนรวมด้านความเร็วในการเคลื่อนไหวของสายตา (Visual Motor Speed) จากแบบประเมิน ImPACT เป็นองค์ประกอบเดียวของการประเมินที่มีผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือในการทดสอบซ้ำในระดับที่ยอมรับได้ ค่าพื้นฐาน NeuroTracker ก็เป็นไปตามมาตรฐานเหล่านี้เช่นกัน นักวิจัยสรุปว่า NeuroTracker มีระดับความน่าเชื่อถือในการทดสอบซ้ำที่ยอมรับได้หลังจากหนึ่งปี เมื่อเปรียบเทียบกับ ImPACT.

‍

เพื่อศึกษาอิทธิพลของการรับประทานอาหารและการนอนหลับของนักกีฬาอีสปอร์ตที่มีต่อสมรรถภาพทางปัญญาและความสามารถในการเรียนรู้ที่วัดโดยใช้ NeuroTracker.

นักกีฬาอีสปอร์ต 119 คน เข้ารับการประเมินอย่างเข้มงวดเป็นเวลา 8-10 วัน ซึ่งรวมถึงแบบสำรวจประเมินตนเอง 8 หัวข้อ การบันทึกข้อมูลด้านอาหาร การดื่มน้ำ และสีปัสสาวะ การตรวจสอบอัตราการเต้นของหัวใจและคุณภาพการนอนหลับอย่างต่อเนื่อง และการทดสอบ NeuroTracker จำนวน 20 ครั้งที่กระจายอยู่ตลอดช่วงเวลาดังกล่าว.

จากการศึกษาพบว่าคุณภาพการนอนหลับโดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลางถึงรุนแรง และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ไม่ปฏิบัติตามแนวทางของกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ (USDA) สำหรับสารอาหารสำคัญหลายชนิด รวมทั้งมีปริมาณคอเลสเตอรอล โซเดียม และไขมันอิ่มตัวเกินกว่าที่แนะนำ ค่าพื้นฐาน NeuroTracker ดีขึ้นโดยเฉลี่ยประมาณ 50% เมื่อสิ้นสุด 20 รอบการทดสอบ (คล้ายกับนักกีฬาชั้นนำ) ประสิทธิภาพ NeuroTracker ที่สูงขึ้นมีความสัมพันธ์อย่างมากกับการนอนหลับและพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การบริโภคโปรตีนในปริมาณที่แนะนำมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับอัตราการเรียนรู้ที่เพิ่มขึ้น.