ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

เพื่อรวบรวมการทดสอบหลายอย่างที่ใช้ประเมินความเหมาะสมในการขับขี่ และเสนอวิธีการที่จะนำการทดสอบเหล่านี้มารวมกันภายใต้ดัชนีเดียวที่เรียกว่า 'ดัชนีความปลอดภัยของผู้ขับขี่'.

‍

ผู้ขับขี่ที่มีใบอนุญาตจำนวน 115 คน อายุระหว่าง 18 ถึง 86 ปี ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม: กลุ่มผู้เข้าร่วมอายุน้อย 64 คน (อายุเฉลี่ย 29 ปี) และกลุ่มผู้เข้าร่วมอายุมาก 51 คน (อายุเฉลี่ย 77 ปี) ผู้เข้าร่วมแต่ละคนได้รับการประเมินในสามขั้นตอนการทดลองที่แตกต่างกัน 1. การทดสอบการมองเห็น: การทดสอบความคมชัดของการมองเห็น (V1), การทดสอบการมองเห็นแบบสามมิติ (V2) และการทดสอบลานสายตาแบบสองตา (V3) 2. การทดสอบการขับขี่ในเครื่องจำลองใน 3 ระดับความยาก: ทางหลวง (ต่ำ), ชนบท (ปานกลาง) และในเมือง (สูง) 3. NeuroTracker เป็นการทดสอบความสามารถทางด้านการมองเห็นและการรับรู้ มีการวิเคราะห์ตัวชี้วัดประสิทธิภาพการขับขี่ที่หลากหลายจากการทดสอบในเครื่องจำลองเพื่อหาความสัมพันธ์กับการทดสอบการมองเห็น อายุ และคะแนน NeuroTracker .

‍

ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะการขับขี่และการทดสอบการมองเห็นมีจำกัด คะแนน NeuroTracker สูงมีความสัมพันธ์อย่างมากกับสมรรถนะการขับขี่สูง และคะแนนต่ำมีความสัมพันธ์อย่างมากกับสมรรถนะการขับขี่ต่ำ รวมถึงมีความสัมพันธ์อย่างมากกับความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ คะแนน NeuroTracker ยังเป็นตัวบ่งชี้สมรรถนะการขับขี่ที่ดีกว่าอายุ ความสามารถในการขับขี่มีความสัมพันธ์อย่างมากกับคะแนน NeuroTracker ผลการวิจัยเหล่านี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของความสามารถด้านการมองเห็นและการรับรู้ในการประเมินความสามารถในการขับขี่ การศึกษานี้ปูทางไปสู่ตัวบ่งชี้พฤติกรรมการขับขี่แบบเดียวที่ใช้ได้ทั่วไป ผู้เขียนการศึกษาแนะนำว่า NeuroTracker ควรเป็นส่วนประกอบหนึ่งในชุดการทดสอบสำหรับการขอหรือต่ออายุใบขับขี่.

เพื่อประเมินผลกระทบของสารอาหารจากการบริโภคไข่ทั้งฟอง ไข่ขาว และไข่แดง ต่อประสิทธิภาพการทำงานของสมองด้านการมองเห็น (NeuroTracker) ในผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดี.

‍

ผู้ชายและผู้หญิงสุขภาพดีจำนวน 99 คน อายุระหว่าง 50 ถึง 75 ปี ถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม โดยแต่ละกลุ่มมีการบริโภคไข่ในแต่ละวันแตกต่างกัน พร้อมทั้งบันทึกข้อมูลการบริโภคอาหารตามปกติของแต่ละคน ในช่วงระยะเวลา 1 เดือน ผู้เข้าร่วมการวิจัยบริโภคไข่ขาว 4 ฟอง ไข่ไก่ปกติ 2 ฟอง ไข่ไก่เสริมโอเมก้า 3 2 ฟอง ไข่แดง 4 ฟอง หรือไม่บริโภคไข่เลย (กลุ่มควบคุม) ในช่วง 2 สัปดาห์สุดท้ายของการศึกษา ผู้เข้าร่วมทุกคนได้ทำแบบสอบถาม NeuroTrackerจำนวน 15 ชุด.

โดยเฉลี่ยแล้ว ผู้เข้าร่วมที่เป็นเพศชายมีผลการทดสอบ NeuroTracker ดีกว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญ ผู้เข้าร่วมทุกคนที่รับประทานอาหารที่มีไข่เป็นส่วนประกอบมีผลการทดสอบ NeuroTracker ดีกว่ากลุ่มควบคุมที่ไม่รับประทานไข่อย่างมีนัยสำคัญตลอดระยะเวลาการฝึก 2 สัปดาห์ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ไข่ทั้งฟอง ไข่ขาว และไข่แดง มีประโยชน์ต่อประสิทธิภาพการทำงานของสมองด้านการมองเห็นในผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดี.

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาข้อจำกัดของทรัพยากรสำหรับการให้ความสนใจทางสายตาแบบไดนามิกในแต่ละช่วงวัย โดยใช้เกณฑ์ความเร็ว NeuroTracker เป็นตัววัดความสามารถในการให้ความสนใจ.

ผู้เข้าร่วม 21 คนถูกแบ่งกลุ่มตามช่วงอายุ ได้แก่ กลุ่มวัยเรียน (6-12 ปี) กลุ่มวัยรุ่น (13-18 ปี) และกลุ่มผู้ใหญ่ (19-30 ปี) แต่ละกลุ่มทำการทดสอบ NeuroTracker ขั้นพื้นฐานโดยใช้การวัดค่าเกณฑ์ความเร็วที่จำนวนเป้าหมายที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ.

‍

สำหรับทุกกลุ่ม เกณฑ์ความเร็วเปลี่ยนแปลงไปในลักษณะลอการิทึม สอดคล้องกับการเพิ่มขึ้นของความต้องการในการติดตามวัตถุหลายชิ้น ความสามารถในการให้ความสนใจของ NeuroTracker ถูกกำหนดโดยอายุ โดยพบว่าบุคคลวัยเรียนมีขีดจำกัดการติดตามวัตถุหลายชิ้นที่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญ ผลการวิจัยยังชี้ให้เห็นว่าองค์ประกอบสเตอริโอ 3 มิติของ NeuroTracker เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้สามารถประมวลผลภาระความสนใจที่มากขึ้นได้ กล่าวคือ บุคคลวัยเรียนสามารถติดตามเป้าหมายได้จำนวนมากเกินกว่าขีดจำกัดของภาพ 2 มิติที่ไม่ใช่สเตอริโอ (ดังที่ได้กำหนดไว้ในงานวิจัยก่อนหน้านี้) ผลการวิจัยเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า NeuroTracker สามารถใช้เพื่อกำหนดลักษณะการพัฒนาการจัดสรรทรัพยากรในกระบวนการให้ความสนใจ โดยใช้มาตรวัดที่ใกล้เคียงกับสภาพความเป็นจริงมากที่สุด.

นี่เป็นการศึกษานำร่องโดยคัดเลือกเด็กประถมศึกษาที่มีปัญหาด้านสมาธิและการควบคุมแรงกระตุ้นอย่างมีนัยสำคัญ แต่ยังไม่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้น (ADHD) วัตถุประสงค์ของการศึกษานำร่องนี้คือเพื่อดูว่า NeuroTracker มีศักยภาพที่จะเป็นวิธีการแทรกแซงระยะสั้นที่มีประสิทธิภาพสำหรับนักเรียนอายุน้อยที่มีปัญหาด้านสมาธิอย่างรุนแรงหรือไม่ โดยพิจารณาจากการเปลี่ยนแปลงในการประเมินทางประสาทวิทยามาตรฐาน.

ในการศึกษาครั้งนี้ มีกลุ่มทดสอบและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 5 คน เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา โดยคัดเลือกจากกลุ่มที่มีคะแนนความบกพร่องอย่างรุนแรงจากการทดสอบ IVA+PlusTM Continuous Performance Test ทั้งสองกลุ่มมีผลการทดสอบ NeuroTracker ในช่วงเริ่มต้นที่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กลุ่มทดสอบทำการฝึก NeuroTracker จำนวน 21 ครั้ง ครั้งละ 5 นาที โดยกระจายการฝึกออกไปตลอดระยะเวลา 3.5 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมไม่ได้ทำการฝึกใดๆ จากนั้นทั้งสองกลุ่มได้รับการทดสอบซ้ำด้วยการประเมินทางด้านประสาทจิตวิทยา.

กลุ่มทดลองพัฒนาเกณฑ์ความเร็วของ NeuroTracker โดยเฉลี่ย 61% ตลอดระยะเวลาการฝึกอบรม กลุ่มควบคุมแสดงความแตกต่างเพียงเล็กน้อยในคะแนนการประเมินทางประสาทวิทยา ก่อนและหลังการฝึกอบรม ในขณะที่กลุ่มที่ได้รับการฝึกอบรมแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่หลากหลายแต่มีนัยสำคัญในด้านการวัดผลทางสายตาและการได้ยิน การพัฒนาที่เด่นชัดที่สุดคือในด้านความรอบคอบ ความสม่ำเสมอ และสมาธิ ทั้งในด้านการมองเห็นและการได้ยิน ซึ่งสอดคล้องกับผลการวิจัยก่อนหน้านี้ และชี้ให้เห็นถึงการถ่ายโอนประสิทธิภาพข้ามรูปแบบ โดยทั่วไปแล้ว อัตราการพัฒนาชี้ให้เห็นว่าการฝึกอบรม NeuroTracker ระยะสั้นสามารถปรับปรุงภาวะขาดสมาธิอย่างรุนแรงไปสู่ภาวะขาดสมาธิระดับปานกลางในกลุ่มประชากรนี้ได้ โดยมีศักยภาพที่จะส่งผลดีต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ในวัยเด็ก.

‍

‍

เพื่อตรวจสอบว่าการพัฒนาประสิทธิภาพในการทดสอบ 3D-MOT ส่งผลต่อผลลัพธ์เชิงปฏิบัติในการแข่งขันฟุตบอลของผู้เล่นระดับแข่งขันหรือไม่.

นักกีฬาฟุตบอลเยาวชนเข้าร่วมโปรแกรมฝึกอบรม 3D-MOT อย่างเป็นระบบในหลายช่วงการฝึก มีการวัดประสิทธิภาพ NeuroTracker ก่อนและหลังการฝึกอบรม ควบคู่ไปกับสถิติประสิทธิภาพการแข่งขันที่เก็บรวบรวมอย่างเป็นกลาง เพื่อประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการฝึกฝน.

‍

แม้ว่าผู้เข้าร่วมจะแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในเกณฑ์ความเร็ว 3D-MOT หลังจากการฝึกอบรม แต่ก็ไม่พบการพัฒนาที่สอดคล้องกันในตัวชี้วัดประสิทธิภาพในการแข่งขัน ผลการค้นพบเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การพัฒนาความสามารถในการติดตามเชิงรับรู้และปัญญาอาจไม่ได้แปลงไปเป็นผลลัพธ์ด้านประสิทธิภาพที่วัดได้ในเกมภายใต้สภาวะการแข่งขันโดยอัตโนมัติ.

เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการใช้การบำบัดทางปัญญาแบบทางไกลสำหรับผู้รอดชีวิตจากอาการบาดเจ็บทางสมอง โดยใช้โปรแกรมฝึกอบรมที่บ้าน.

ผู้สูงอายุหญิงและชายจำนวน 20 คนได้รับการประเมินสถานะสุขภาพทางด้านการรับรู้โดยใช้แบบสอบถามแบบรายงานตนเองและแบบทดสอบ Mini-Mental State Examination (MMSE) และพบว่ามีสุขภาพการรับรู้ที่ดี ผู้เข้าร่วมที่ทำการฝึกอบรมที่บ้านได้รับการฝึกฝนด้วย NeuroTracker และทำการฝึกอบรมครบ 20 ครั้งในระยะเวลา 5 สัปดาห์ การสรรหาผู้เข้าร่วม การคงอยู่ของผู้เข้าร่วม การปฏิบัติตาม และประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมถูกใช้เป็นตัวชี้วัดความเป็นไปได้ นอกจากนี้ยังมีการประเมินคะแนนในแต่ละช่วงการฝึกอบรม การพัฒนาโดยรวม และอัตราการเรียนรู้ระหว่างกลุ่มด้วย.

จากการศึกษาพบว่า การฝึกอบรมทางไกลมีความเป็นไปได้สูงโดยรวม ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอัตราการรับสมัครและการรักษาผู้เข้าร่วมที่สูง การปฏิบัติตามของผู้เข้าร่วม 90% รวมถึงความง่ายในการใช้งานโปรแกรม ความแตกต่างของขนาดหน้าจอและเทคโนโลยี 3 มิติ ไม่แสดงความแตกต่างในด้านประโยชน์ทางด้านการรับรู้ที่ได้รับจากการฝึกอบรม โดยมีการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในประสิทธิภาพการทำงานของโปรแกรม ซึ่งเทียบเท่ากับการฝึกอบรมในห้องปฏิบัติการ นักวิจัยสรุปว่า NeuroTracker เป็นทางเลือกที่น่าสนใจสำหรับการฝึกอบรมด้านการรับรู้ที่บ้านสำหรับผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพทางด้านการรับรู้ที่ดีและผู้รอดชีวิตจากอาการบาดเจ็บทางสมอง.

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกอบรม NeuroTracker สามารถพัฒนาทักษะการรับรู้และการคิดที่เกี่ยวข้องกับทักษะการตัดสินใจสำหรับเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายได้หรือไม่.

เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายชั้นนำ 40 นาย เข้าร่วมการทดลองทดสอบก่อนและหลังการฝึกอบรมในสภาพแวดล้อมจำลองสถานการณ์แบบวิดีโอ เพื่อกำหนดคะแนนพื้นฐานสำหรับทักษะการรับรู้สถานการณ์ การคาดการณ์ และการตัดสินใจ ผู้เข้าร่วมถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มฝึกอบรม กลุ่มควบคุม และกลุ่มที่ไม่เข้าร่วมการฝึกอบรม กลุ่มฝึกอบรมทำการทดสอบ NeuroTracker ตามตารางเวลาปฏิบัติหน้าที่เป็นเวลาสามสัปดาห์ การทดสอบก่อนและหลังการฝึกอบรมได้รับการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญด้านขั้นตอนการปฏิบัติงานของตำรวจ 5 คน.

ผลการจำลองภารกิจแสดงให้เห็นว่าคะแนนโดยเฉลี่ยลดลง ผู้เข้าร่วมกลุ่มควบคุมมีคะแนนคงที่ ในขณะที่กลุ่ม NeuroTracker มีคะแนนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย โดยรวมแล้วพบว่าคะแนน NeuroTracker ดีขึ้น แต่มีความแตกต่างกันอย่างไม่เป็นไปตามแบบแผน แม้ว่าจะเห็นผลกระทบในระยะไกลต่อความสามารถในการตัดสินใจของเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย แต่ความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการปฏิบัติหน้าที่อาจส่งผลต่อผลลัพธ์ด้วย.

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกฝน NeuroTracker จากระยะไกลโดยไม่มีผู้ควบคุมดูแล สามารถช่วยปรับปรุงผลลัพธ์ด้านประสิทธิภาพในเชิงอัตนัยของนักกีฬาชั้นนำในกีฬาประเภทต่างๆ ได้หรือไม่.

‍

นักกีฬาชั้นนำ 54 คน จากกีฬามวยสากล มวยปล้ำ แฮนด์บอลหญิง ฟุตบอลหญิง กีฬาโอเรียนเทียริ่ง ไบแอธลอน สกีลงเขา ฮอกกี้น้ำแข็งบนเลื่อน แบดมินตัน และปิงปอง เข้าร่วมการฝึกฝน NeuroTracker อย่างน้อย 4 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 5 สัปดาห์ นักกีฬาเหล่านี้ฝึกฝนโดยอิสระจากนักวิจัย โดยใช้บัญชี NeuroTracker ส่วนตัว และไม่ได้รับคำแนะนำใดๆ เกี่ยวกับการฝึกฝน เพื่อหลีกเลี่ยงอคติที่อาจเกิดขึ้น นักกีฬาทุกคนกรอกแบบสอบถามความพึงพอใจของนักกีฬา (มาตราส่วนลิเคิร์ต 7 ระดับ) ก่อนและหลังการฝึกฝน เพื่อประเมินสถานะประสิทธิภาพปัจจุบันของตนเอง.

‍

‍

ผู้เข้าร่วมเกือบทั้งหมดทำการทดสอบ NeuroTracker อย่างน้อย 4 ครั้งต่อสัปดาห์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด โดยเฉลี่ยแล้ว นักกีฬาพบว่าค่าความเร็ว NeuroTracker ที่ปรับค่ามาตรฐานแล้วดีขึ้น 39% เมื่อสิ้นสุด 5 สัปดาห์ ผลลัพธ์จากแบบสอบถามความพึงพอใจของนักกีฬาแสดงให้เห็นว่าคะแนนดีขึ้นจาก 18.9 เป็น 19.2.

การศึกษาครั้งนี้วัดความสามารถของผู้เข้าร่วมที่มีอายุมากในการปรับปรุงเกณฑ์ความเร็วในการติดตาม (NeuroTracker) เพื่อตรวจสอบว่าการเสื่อมถอยทางสติปัญญาที่เกี่ยวข้องกับอายุสามารถย้อนกลับได้หรือไม่ด้วยการฝึกอบรมที่ทราบกันดีว่ามีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับผลของการมีสุขภาพดีในวัยสูงอายุ.

ผู้ใหญ่สุขภาพดีอายุน้อย 20 คน (อายุเฉลี่ย 24 ปี) และผู้ใหญ่สุขภาพดีอายุมาก 20 คน (อายุเฉลี่ย 67 ปี) เข้าร่วมการฝึกอบรม NeuroTracker จำนวน 15 ครั้ง โดยกระจายออกไปตลอดระยะเวลา 5 สัปดาห์.

ทั้งสองกลุ่มได้รับประโยชน์จากการฝึกฝนด้วยอัตราความก้าวหน้าที่คล้ายคลึงกัน แม้ว่ากลุ่มผู้สูงอายุจะเริ่มต้นที่ระดับต่ำกว่ากลุ่มผู้มีอายุน้อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญ แต่พวกเขาก็มีระดับความเร็วที่ใกล้เคียงกับผู้ใหญ่ที่อายุน้อยกว่าและไม่ได้รับการฝึกฝนเมื่อสิ้นสุดโปรแกรมการฝึกฝน นอกจากนี้ ในช่วงท้ายของโปรแกรมการฝึกฝน อัตราการเรียนรู้ดูเหมือนจะช้าลงสำหรับกลุ่มผู้มีอายุน้อยกว่า แต่กลุ่มผู้สูงอายุยังคงแสดงให้เห็นถึงเส้นโค้งการเรียนรู้ที่แข็งแกร่ง ซึ่งบ่งชี้ว่าจะมีพัฒนาการที่ดีขึ้นหากฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง สรุปได้ว่า แม้ว่าผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดีจะแสดงให้เห็นถึงความบกพร่องที่เกี่ยวข้องกับอายุอย่างมีนัยสำคัญในงาน NeuroTracker แต่พวกเขาก็ตอบสนองต่อผลของการฝึกฝนได้ดีและแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการย้อนกลับความเสื่อมถอยของฟังก์ชันที่เกี่ยวข้องกับอายุได้อย่างสมบูรณ์ด้วยการฝึกฝน NeuroTracker ในระยะสั้น.