ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้คือเพื่อตรวจสอบความสามารถในการติดตามวัตถุหลายชิ้น (MOT) ในระดับภาระทางปัญญาที่แตกต่างกัน (การติดตามวัตถุ 1, 2, 3 หรือ 4 ชิ้น) และความสัมพันธ์กับกระบวนการระดับสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสติปัญญาด้านการให้เหตุผลแบบยืดหยุ่น.

‍

ผู้เข้าร่วมที่เป็นผู้ใหญ่จำนวน 70 คน (อายุเฉลี่ย 23 ปี) ทำแบบทดสอบ NeuroTracker จากนั้นจึงได้รับการประเมินด้วยแบบทดสอบ Weschler Abbreviated Scale of Intelligence 2 ผู้เข้าร่วมถูกขอให้ติดตามเป้าหมายหนึ่ง สอง สาม และสี่เป้าหมายจากทั้งหมด 8 ลูก เป็นเวลาแปดวินาที.

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า เมื่อจำนวนเป้าหมายเพิ่มขึ้น ความเร็วเฉลี่ยที่ผู้เข้าร่วมติดตามวัตถุทั้งหมดได้สำเร็จลดลง ผลการค้นพบนี้ช่วยให้นักวิจัยยืนยันได้ว่า คะแนนความเร็วเฉลี่ยสามารถใช้เป็นตัวชี้วัดที่เหมาะสมสำหรับ MOT และในทางกลับกัน ความสามารถในการใช้ทรัพยากรความสนใจ ดังนั้น ผลลัพธ์จึงบ่งชี้ว่า ความสามารถในการติดตามภาพมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสติปัญญาด้านการให้เหตุผลแบบยืดหยุ่น ด้วยเหตุนี้ ผลการค้นพบนี้จึงแสดงให้เห็นว่า มีความเชื่อมโยงระหว่างสติปัญญาด้านการให้เหตุผลแบบยืดหยุ่นและความสามารถ MOT โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาวะที่มีภาระงานสูง (การติดตาม 4 ใน 8 เป้าหมาย).

เพื่อตรวจสอบว่าการประเมินความสามารถทางปัญญาโดยใช้ NeuroTracker สามารถใช้ทำนายตัวชี้วัดประสิทธิภาพการซื้อขายรายวันของนักลงทุนได้หรือไม่.

เทรดเดอร์มืออาชีพชาย 29 คน อายุระหว่าง 35 ถึง 65 ปี ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วม NeuroStreet Trading Academy ในช่วงระยะเวลา 9 เดือน โดยใช้ซอฟต์แวร์ NeuroTrackerX และแว่นตา 3 มิติแบบอนาไกลฟ์ เทรดเดอร์เหล่านี้ทำแบบประเมินตนเองเป็นเวลา 6 นาทีในแต่ละวันทำงาน โดยปฏิบัติตามโปรโตคอลการวิจัยที่เป็นมาตรฐาน ข้อมูลจากแพลตฟอร์มการซื้อขาย Ninjatrader ถูกนำมาใช้เพื่อบันทึกตัวชี้วัดประสิทธิภาพหลัก 7 ประการในแต่ละวันของการซื้อขาย.

ข้อมูล NeuroTracker เผยให้เห็นการตอบสนองการเรียนรู้ที่สูงตลอดระยะเวลาการซื้อขายทั้งหมด 624 วัน การวิเคราะห์ข้อมูลแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์เชิงสหสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างค่าพื้นฐาน NeuroTracker รายวันกับตัวชี้วัดประสิทธิภาพการซื้อขาย 5 ตัว โดยกำไรสุทธิรวมมีความสำคัญที่สุด นักวิจัยสรุปว่าการประเมิน NeuroTracker 6 นาทีมีประสิทธิภาพในการทำนายประสิทธิภาพการซื้อขายในโลกแห่งความเป็นจริงในแต่ละวัน.

‍

เพื่อศึกษาผลกระทบของกลยุทธ์การคืนน้ำที่แตกต่างกันต่อประสิทธิภาพการทำงานของสมองภายใต้ภาวะความเหนื่อยล้าทางกายภาพ.

‍

นักวิ่งชายที่ผ่านการฝึกความทนทาน 12 คน (อายุเฉลี่ย 23 ปี) ได้รับมอบหมายให้วิ่งบนลู่วิ่งด้วยค่า VO2max 70% ของค่าที่กำหนดไว้ล่วงหน้าเป็นเวลา 1 ชั่วโมง จากนั้นวิ่งด้วยค่า VO2max 90% จนกว่าจะหมดแรงในสี่วันแยกกัน ในแต่ละวันมีการให้น้ำในรูปแบบต่างๆ (ไม่ดื่มน้ำ, ดื่มเกลือแร่, ดื่มเกลือแร่ผสม Sustamine ขนาดต่ำ, ดื่มเกลือแร่ผสม Sustamine ขนาดสูง) และดื่มน้ำ 250 มล. ทุก 15 นาที ก่อนและหลังการวิ่งทุกชั่วโมง จะมีการทดสอบสมรรถภาพทางปัญญา (NeuroTracker) และการทดสอบปฏิกิริยาตอบสนอง

ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าเวลาตอบสนองทางกายภาพในการทดลองขนาดต่ำนั้นเร็วกว่าการทดลองขนาดสูง การวิเคราะห์ความว่องไวของร่างกายส่วนล่างบ่งชี้ว่าประสิทธิภาพในการทดลองทั้งขนาดต่ำและขนาดสูงน่าจะดีขึ้นเมื่อเทียบกับการทดลองที่ไม่มีการดื่มน้ำ ผลการทดลอง NeuroTracker บ่งชี้ว่าประสิทธิภาพในภาวะขาดน้ำและขนาดต่ำอาจดีขึ้นเมื่อเทียบกับการดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่เพียงอย่างเดียว ในขณะที่ประสิทธิภาพในการติดตามวัตถุหลายชิ้นในการทดลองขนาดสูงน่าจะดีขึ้นเมื่อเทียบกับการดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่เพียงอย่างเดียว

เพื่อสังเคราะห์หลักฐานปัจจุบันเกี่ยวกับแบบจำลองการติดตามวัตถุหลายชิ้น (MOT) ทั้งในฐานะเครื่องมือประเมินผลและวิธีการฝึกฝนทางปัญญา โดยมุ่งเน้นที่ผลกระทบของการถ่ายโอนและกลไกการรับรู้และปัญญาที่อยู่เบื้องหลัง.

ผู้เขียนได้ทบทวนงานวิจัยเชิงทดลองและเชิงประยุกต์ที่ใช้แบบจำลอง MOT และ 3D-MOT (รวมถึง NeuroTracker) ในบริบทของวิทยาศาสตร์การรู้คิด กีฬา การสูงวัย และการวิจัยทางคลินิก การทบทวนนี้ประเมินพารามิเตอร์ของงาน กลไกการรู้คิดที่เกี่ยวข้อง และหลักฐานสำหรับผลลัพธ์การถ่ายโอนในระยะใกล้และระยะไกลภายหลังการฝึกอบรม MOT.

การทบทวนพบหลักฐานที่สอดคล้องกันสนับสนุนผลกระทบของการฝึกอบรม MOT ในระยะใกล้ต่อกระบวนการความสนใจ ความเร็วในการประมวลผล และการติดตามเชิงพื้นที่และภาพ ส่วนหลักฐานสำหรับผลกระทบในระยะไกลต่อการทำงานของสมองส่วนหน้า ประสิทธิภาพทางการกีฬา และภารกิจในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นมีความหลากหลายและขึ้นอยู่กับการออกแบบการศึกษาและปัจจัยทางบริบท ผู้เขียนสรุปว่า แม้ว่าแบบแผน MOT จะกระตุ้นระบบการรับรู้และการคิดหลักได้อย่างน่าเชื่อถือ แต่ก็ยังจำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อชี้แจงกลไกและเพิ่มประสิทธิภาพการถ่ายโอนไปยังโดเมนที่นำไปใช้ได้จริง.

การมองเห็นสามมิติ (การมองเห็นแบบสเตอริโอด้วยตาคู่) พัฒนาขึ้นในช่วงวัยเด็กและมีแนวโน้มลดลงหลังจากอายุ 65 ปี งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาว่าผลกระทบเหล่านี้มีความสำคัญหรือไม่เมื่อประมวลผลการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา.

ได้ทำการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม กลุ่มละ 20 คน ได้แก่ กลุ่มเด็ก (อายุ 7–12 ปี) กลุ่มผู้ใหญ่ (อายุ 18–40 ปี) และกลุ่มผู้สูงอายุ (อายุ 65 ปีขึ้นไป) แต่ละคนทำการทดสอบด้วย NeuroTracker จำนวน 4 ครั้ง โดย 2 ครั้งเป็นการทดสอบแบบ 2 มิติ (ไม่ใช้ระบบสเตอริโอแบบสองตา) และอีก 2 ครั้งเป็นการทดสอบแบบ 3 มิติ (ใช้ระบบสเตอริโอแบบสองตา).

โดยทั่วไป ผู้ใหญ่จะได้คะแนน NeuroTracker สูงกว่าเด็กหรือผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญ พวกเขายังได้เปรียบมากกว่าอย่างเห็นได้ชัดเมื่อทำการทดสอบ NeuroTracker ในแบบ 3 มิติ ในทางกลับกัน เด็กได้เปรียบมากกว่าผู้สูงอายุในแบบ 3 มิติ สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่าประชากรผู้สูงอายุมีความสามารถในการประมวลผลการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาโดยใช้การประมวลผลแบบสามมิติลดลง การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการเปรียบเทียบคะแนนระหว่างกรณีที่มีและไม่มีผลกระทบจากภาพสามมิติ ช่วยให้สามารถประเมินข้อได้เปรียบของการมองเห็นแบบสามมิติเมื่อทำการทดสอบ NeuroTrackerได้โดยตรง.

เพื่อพัฒนาความสามารถในการรับรู้ทางสายตาของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้าง โดยใช้การฝึกอบรมด้วยระบบ NeuroTracker .

‍

ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างจำนวน 60 คนเป็นอาสาสมัครที่ได้รับการคัดเลือกจากชลบุรี ประเทศไทย และถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองเข้ารับการฝึกฝน NeuroTracker เป็นเวลา 30 นาที สัปดาห์ละสองครั้ง เป็นเวลาทั้งหมดห้าสัปดาห์ ทั้งสองกลุ่มทำการประเมินก่อนและหลังการทดลองโดยใช้แบบทดสอบพัฒนาการด้านการรับรู้ทางสายตาสำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ (DTVP-A).

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนความสามารถในการรับรู้ทางสายตาที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญหลังการฝึกฝน นอกจากนี้ คะแนนเฉลี่ย DTVP-A ในกลุ่มทดลองยังเพิ่มขึ้นสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า การฝึกฝน NeuroTracker สามารถพัฒนาความสามารถในการรับรู้ทางสายตาของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างได้.

เพื่อประเมินผลกระทบของสารอาหารจากการบริโภคไข่ทั้งฟอง ไข่ขาว และไข่แดง ต่อประสิทธิภาพการทำงานของสมองด้านการมองเห็น (NeuroTracker) ในผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดี.

‍

ผู้ชายและผู้หญิงสุขภาพดีจำนวน 99 คน อายุระหว่าง 50 ถึง 75 ปี ถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม โดยแต่ละกลุ่มมีการบริโภคไข่ในแต่ละวันแตกต่างกัน พร้อมทั้งบันทึกข้อมูลการบริโภคอาหารตามปกติของแต่ละคน ในช่วงระยะเวลา 1 เดือน ผู้เข้าร่วมการวิจัยบริโภคไข่ขาว 4 ฟอง ไข่ไก่ปกติ 2 ฟอง ไข่ไก่เสริมโอเมก้า 3 2 ฟอง ไข่แดง 4 ฟอง หรือไม่บริโภคไข่เลย (กลุ่มควบคุม) ในช่วง 2 สัปดาห์สุดท้ายของการศึกษา ผู้เข้าร่วมทุกคนได้ทำแบบสอบถาม NeuroTrackerจำนวน 15 ชุด.

โดยเฉลี่ยแล้ว ผู้เข้าร่วมที่เป็นชายมีผลการทดสอบ NeuroTracker ดีกว่าผู้เข้าร่วมที่เป็นหญิงอย่างมีนัยสำคัญ ผู้เข้าร่วมทุกคนที่รับประทานอาหารที่มีไข่และไม่มีไข่ต่างก็มีผลการทดสอบ NeuroTracker ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดตลอดระยะเวลา 2 สัปดาห์.

ความใส่ใจและสมาธิเป็นความสามารถที่สำคัญซึ่งส่งผลต่อการตัดสินใจของนักกีฬา ตัวอย่างเช่น ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอล นักกีฬาต้องแบ่งความสนใจในสนาม (เพื่อนร่วมทีม คู่ต่อสู้ ลูกบอล) ใช้ความใส่ใจแบบเลือกสรร (ว่าจะส่งบอลให้ผู้เล่นคนไหน) และจดจ่ออยู่กับเป้าหมาย (จ้องมองไปที่ตาข่ายเพื่อทำประตู) ด้วยเหตุนี้ เทคนิคการฝึกฝน NeuroTracker ระดับสูงจึงอาจก่อให้เกิดประโยชน์มากมาย เนื่องจากกระตุ้นการประมวลผลข้อมูลภาพแบบไดนามิกอย่างกระตือรือร้นและฝึกฝนการทำงานของสมองด้านการรับรู้ของนักกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มุ่งเป้าไปที่ความใส่ใจแบบเลือกสรร แบบไดนามิก และแบบต่อเนื่อง รวมถึงความจำใช้งาน.

นักฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย 23 คนเข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้ โดยถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มทดลอง: ฝึกฝนด้วย NeuroTracker Core จำนวน 30 ครั้ง ในช่วงเวลา 5 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมเชิงรุก: ฝึกฝนด้วยวิดีโอฟุตบอล 3 มิติ จำนวน 30 ครั้ง ในช่วงเวลา 5 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมเชิงรับ: ไม่มีการฝึกฝนใดๆ ในช่วงเวลา 5 สัปดาห์ การตัดสินใจของผู้เล่นได้รับการประเมินระหว่างการแข่งขันฟุตบอลขนาดเล็กแบบมาตรฐาน ก่อนและหลังช่วงการฝึกฝน การตัดสินใจของนักฟุตบอลได้รับการวิเคราะห์อย่างเป็นกลางผ่านการบันทึกวิดีโอของการแข่งขันขนาดเล็ก โดยโค้ชฟุตบอลที่ไม่ทราบรายละเอียดของการทดลอง และใช้เกณฑ์การเข้ารหัสที่เป็นมาตรฐาน ความแม่นยำในการตัดสินใจเชิงอัตวิสัยได้รับการประเมินโดยตรงจากระดับความมั่นใจในการตัดสินใจของผู้เล่นทันทีหลังจบเกม โดยใช้ Visual Analog Scale (Sport Performance Scale).

เฉพาะกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน NeuroTracker เท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้น (15%) ในการตัดสินใจส่งบอลในสนามหลังการฝึกฝน ยิ่งไปกว่านั้น การประเมินการตัดสินใจโดยตัวผู้เล่นเองมีความสัมพันธ์เชิงปริมาณกับการปรับปรุงความแม่นยำในการตัดสินใจที่ประเมินระหว่างการวิเคราะห์วิดีโอสำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนNeuroTracker ผลลัพธ์เหล่านี้ดูเหมือนจะแสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงความแม่นยำในการตัดสินใจส่งบอลในกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนนั้นแสดงถึงผลการฝึกฝนที่มีความหมาย เป็นครั้งแรกที่การศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงการถ่ายทอดความรู้ความเข้าใจจากห้องปฏิบัติการสู่สนามจริงหลังจากโปรแกรมการฝึกฝนความรู้ความเข้าใจที่ไม่เฉพาะเจาะจงกับกีฬา.

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกฝนด้วย NeuroTrackerX ที่บ้านช่วยพัฒนาประสิทธิภาพการรับรู้และปรับเปลี่ยนกิจกรรมของสมองในนักฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยหรือไม่.

นักฟุตบอลชายจากมหาวิทยาลัยจำนวน 29 คนถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มฝึกฝน NeuroTracker (30 ครั้ง ฝึกฝนที่บ้านตลอด 9 สัปดาห์) และกลุ่มควบคุมที่ทำกิจกรรมตามปกติ การประเมินก่อนและหลังการฝึกฝนประกอบด้วย การวัดประสิทธิภาพ NeuroTracker (3D-MOT), งานความจำใช้งานแบบ 2-back และ 3-back และการบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) (Fz) ระหว่างการทำภารกิจ n-back.

กลุ่ม NeuroTracker ที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ NeuroTracker หลังการฝึก (p < .001) ในขณะที่กลุ่มควบคุมไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ ประสิทธิภาพดีขึ้นประมาณ 128–130% ของค่าเริ่มต้นหลังจากประมาณ 30 ครั้ง ซึ่งยืนยันถึงการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพในรูปแบบการฝึกด้วยตนเองที่บ้าน

พบว่าความแม่นยำในการทดสอบ 2-back ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p = .045) เฉพาะใน NeuroTracker เท่านั้น ซึ่งบ่งชี้ถึงการถ่ายโอนไปยังหน่วยความจำใช้งานและการอัปเดตความสนใจภายใต้ภาระปานกลาง ไม่พบการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญในเงื่อนไข 3-back ที่ยากกว่า ทั้งสองกลุ่มตอบสนองได้เร็วขึ้นในการทดสอบหลังการฝึก ซึ่งน่าจะสะท้อนถึงผลของการฝึกฝนมากกว่าการเปลี่ยนแปลงเฉพาะการฝึก

ในระหว่างการทดสอบ 2-back พลังงานคลื่นอัลฟา (Fz) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหลังการฝึกใน NeuroTracker (p < .001) ผู้เขียนตีความว่าการเพิ่มขึ้นของคลื่นอัลฟาสะท้อนถึงการควบคุมความสนใจและประสิทธิภาพของระบบประสาทที่ดีขึ้น (การปิดกั้นการคิด)