ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

เพื่อตรวจสอบว่าความเหนื่อยล้าทางปัญญาเฉียบพลันที่เกิดจากการทำแบบทดสอบ Stroop ส่งผลต่อประสิทธิภาพการติดตามวัตถุหลายชิ้นในนักกีฬาบาสเกตบอลเยาวชนหรือไม่.

ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นนักบาสเกตบอลเยาวชนที่ทำแบบทดสอบ Stroop มาตรฐานซึ่งออกแบบมาเพื่อกระตุ้นให้เกิดความเหนื่อยล้าทางปัญญา หลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนการทดสอบ Stroop ผู้เข้าร่วมจะได้รับการประเมินด้วยแบบทดสอบการติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบสามมิติ (3D-MOT) เพื่อประเมินประสิทธิภาพการติดตามเชิงรับรู้และทางปัญญาภายใต้สภาวะความเหนื่อยล้าทางปัญญา ประสิทธิภาพในการทำแบบทดสอบ NeuroTracker จะถูกเปรียบเทียบระหว่างสภาวะความเหนื่อยล้ากับสภาวะพื้นฐานหรือสภาวะควบคุม.

ประสิทธิภาพการทำงานของ 3D-MOT ของผู้เข้าร่วมไม่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังจากเกิดความเหนื่อยล้าทางปัญญาจากการทดสอบ Stroop เกณฑ์การติดตามแบบไดนามิกและความแม่นยำยังคงใกล้เคียงกันทางสถิติในสภาวะที่เหนื่อยล้าและไม่เหนื่อยล้า ซึ่งบ่งชี้ว่าความสามารถในการติดตามเชิงรับรู้และปัญญาของนักกีฬานั้นมีความยืดหยุ่นต่อกระบวนการสร้างความเหนื่อยล้าทางจิตใจในห้องปฏิบัติการนี้.

เพื่อทบทวนงานวิจัยด้านการรับรู้และสติปัญญาที่มีอยู่ และชี้ให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องของ NeuroTracker กับการประเมินผลการปฏิบัติงานและการพัฒนาความสามารถในการแข่งขันฟุตบอล.

‍

มีการตรวจสอบบทความหลายฉบับที่ตีพิมพ์ใน NeuroTracker รวมถึง 'การฝึกฝนการรับรู้และการคิดของนักกีฬา', 'ประสิทธิภาพในการติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบ 3 มิติ ช่วยเพิ่มความแม่นยำในการตัดสินใจส่งบอลในนักฟุตบอล', 'ความเร็วในการติดตามภาพมีความสัมพันธ์กับมาตรวัดประสิทธิภาพเฉพาะด้านบาสเกตบอลในผู้เล่น NBA' และ 'การเสริมสร้างการทำงานของสมองโดยใช้การฝึกฝนการรับรู้และการคิด'.

‍

งานวิจัยที่มีอยู่ทั้งหมดได้รวบรวมหลักฐานที่สำคัญเกี่ยวกับประโยชน์ของการฝึกฝนด้านการรับรู้และสติปัญญาในการประเมินและพัฒนาความสามารถด้านฟุตบอล ความสามารถทางสติปัญญาเป็นคุณลักษณะสำคัญของความเป็นเลิศทางด้านกีฬา และนักฟุตบอลระดับสูงมีความสามารถในการรับรู้ที่เหนือกว่าเมื่อเทียบกับนักฟุตบอลสมัครเล่น การฝึกฝน NeuroTracker พบว่าช่วยพัฒนาความสามารถทางสติปัญญาระดับสูง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการทำนายผลการเล่นฟุตบอล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง งานวิจัยได้แสดงให้เห็นว่าหลังจากฝึกฝนการติดตามวัตถุหลายชิ้นแบบ 3 มิติเพียง 3 ชั่วโมง นักฟุตบอลมีข้อผิดพลาดในการส่งบอลลดลงอย่างมาก จากอัตราข้อผิดพลาด 47% เหลือเพียง 28%.

‍

เพื่อตรวจสอบว่าการประเมินความสามารถทางปัญญาโดยใช้ NeuroTracker สามารถใช้ทำนายตัวชี้วัดประสิทธิภาพการซื้อขายรายวันของนักลงทุนได้หรือไม่.

เทรดเดอร์มืออาชีพชาย 29 คน อายุระหว่าง 35 ถึง 65 ปี ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วม NeuroStreet Trading Academy ในช่วงระยะเวลา 9 เดือน โดยใช้ซอฟต์แวร์ NeuroTrackerX และแว่นตา 3 มิติแบบอนาไกลฟ์ เทรดเดอร์เหล่านี้ทำแบบประเมินตนเองเป็นเวลา 6 นาทีในแต่ละวันทำงาน โดยปฏิบัติตามโปรโตคอลการวิจัยที่เป็นมาตรฐาน ข้อมูลจากแพลตฟอร์มการซื้อขาย Ninjatrader ถูกนำมาใช้เพื่อบันทึกตัวชี้วัดประสิทธิภาพหลัก 7 ประการในแต่ละวันของการซื้อขาย.

ข้อมูล NeuroTracker เผยให้เห็นการตอบสนองการเรียนรู้ที่สูงตลอดระยะเวลาการซื้อขายทั้งหมด 624 วัน การวิเคราะห์ข้อมูลแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์เชิงสหสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างค่าพื้นฐาน NeuroTracker รายวันกับตัวชี้วัดประสิทธิภาพการซื้อขาย 5 ตัว โดยกำไรสุทธิรวมมีความสำคัญที่สุด นักวิจัยสรุปว่าการประเมิน NeuroTracker 6 นาทีมีประสิทธิภาพในการทำนายประสิทธิภาพการซื้อขายในโลกแห่งความเป็นจริงในแต่ละวัน.

‍

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกฝน NeuroTracker สามารถส่งผลให้ทักษะการขับขี่ดีขึ้นหรือไม่ โดยวัดจากเครื่องจำลองการขับขี่ที่ทันสมัย.

ผู้เข้าร่วมการวิจัยประกอบด้วยคนหนุ่มสาว 20 คน และผู้สูงอายุ 14 คน ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองเข้ารับการฝึกอบรม NeuroTracker จำนวน 30 ครั้ง ก่อนและหลังการฝึกอบรม ผู้เข้าร่วมทุกคนได้รับการประเมินโดยใช้เครื่องจำลองการขับขี่ที่มีความแม่นยำสูง ซึ่งวัดประสิทธิภาพการขับขี่ในหลายด้าน.

ผลการศึกษาพบว่าทั้งผู้ใหญ่ที่อายุน้อยและผู้สูงอายุแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในการขับขี่จำลองหลังจากการฝึกฝน NeuroTracker โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการรักษาช่องทางจราจรที่ดีขึ้น เวลาตอบสนองต่ออันตรายที่เร็วขึ้น และการรับรู้สถานการณ์โดยรวมที่เพิ่มขึ้น กลุ่มผู้สูงอายุแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาโดยรวมในการขับขี่ที่มากกว่า นักวิจัยสรุปว่าการศึกษานี้เป็นหลักฐานเบื้องต้นที่แสดงให้เห็นว่าการฝึกฝน NeuroTracker อาจช่วยเพิ่มความปลอดภัยในการขับขี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการตรวจจับหรือการตอบสนองต่อเหตุการณ์อันตรายได้เร็วขึ้น.

เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกล้ามเนื้อในผู้เล่นตัวจริงและผู้เล่นสำรองระหว่างฤดูกาลแข่งขันฟุตบอลหญิงระดับดิวิชั่น 1 ของสมาคมกีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติ (NCAA).

‍

ผู้หญิง 28 คน (อายุเฉลี่ย 20 ปี) ได้รับการประเมินด้วย NeuroTracker ในด้านสมรรถภาพการกระโดดแนวตั้ง การฝึกซ้อมแบบเส้นตรงซ้ำๆ และเวลาตอบสนอง ในช่วงก่อนฤดูกาล กลางฤดูกาล และหลังฤดูกาล นอกจากนี้ยังมีการประเมินการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของกล้ามเนื้อโดยใช้เครื่องอัลตราซาวนด์ในช่วงก่อนฤดูกาลและหลังฤดูกาลด้วย.

‍

ทั้งผู้เล่นตัวจริงและผู้เล่นสำรองแสดงให้เห็นถึงสถานะหรือการพัฒนาที่คล้ายคลึงกันในการประเมินทั้งหมดตลอดฤดูกาล ยกเว้นประสิทธิภาพในการฝึกซ้อมแบบไลน์ดริล ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ดีกว่าสำหรับผู้เล่นตัวจริง ประสิทธิภาพ NeuroTracker และเวลาตอบสนองดีขึ้นโดยไม่ขึ้นอยู่กับเวลาการเล่น ผลการวิเคราะห์โครงสร้างกล้ามเนื้อบ่งชี้ว่าการฝึกซ้อมเพียงอย่างเดียวให้แรงกระตุ้นที่เพียงพอสำหรับการปรับปรุงคุณภาพกล้ามเนื้อในระหว่างฤดูกาลแข่งขัน โดยรวมแล้ว ผู้เล่นตัวจริงไม่ได้แสดงให้เห็นถึงประโยชน์ที่สำคัญจากการแข่งขันเมื่อเทียบกับนักกีฬาที่ฝึกซ้อมเพียงอย่างเดียว.

เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบซ้ำๆ ของการฝึกการมองเห็นด้วยแสงแฟลชต่อทักษะการรับรู้และการคาดการณ์ในนักฟุตบอล.

‍

นักฟุตบอลชาย 28 คนถูกสุ่มแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม: กลุ่มฝึกการมองเห็นแบบสโตรโบสโคป และกลุ่มควบคุม กลุ่มฝึกการมองเห็นแบบสโตรโบสโคปใช้เวลา 8 สัปดาห์ มีการประเมินผลก่อนและหลังการฝึกสำหรับทั้งสองกลุ่ม ซึ่งรวมถึงการวัดค่าพื้นฐาน NeuroTracker และการประเมินทักษะการตัดสินใจและการคาดการณ์.

‍

ทั้งสองกลุ่มมีพัฒนาการในด้านคะแนนพื้นฐาน NeuroTracker และทักษะการตัดสินใจในระดับใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม กลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการที่ดีขึ้นในทักษะการคาดการณ์มากกว่ากลุ่มควบคุม ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การฝึกฝนการมองเห็นด้วยแสงแฟลชไม่ได้ช่วยพัฒนาการทำงานของระบบการรับรู้หรือการตัดสินใจ แต่Hอาจช่วยพัฒนาทักษะการคาดการณ์ในนักกีฬาฟุตบอลได้.

จุดประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้คือเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างความเร็วในการติดตามภาพ (NeuroTracker) กับเวลาตอบสนองในการวัดผลการปฏิบัติงานเฉพาะด้านบาสเกตบอล.

นักบาสเกตบอลอาชีพ NBA จำนวน 12 คน (จากทีมออร์แลนโด แมจิก) ได้รับการทดสอบด้วย NeuroTracker ในเซสชั่นเดียว (6 นาที) เพื่อประเมินเวลาตอบสนอง และเปรียบเทียบผลลัพธ์กับตัวชี้วัดประสิทธิภาพในการแข่งขันตลอดฤดูกาล NBA การวิเคราะห์ข้อมูลการแข่งขันมุ่งเน้นไปที่ การส่งบอลให้เพื่อนร่วมทีมทำแต้ม (Assist), การเสียบอล (Turnover), อัตราส่วนการส่งบอลให้เพื่อนร่วมทีมทำแต้มต่อการเสียบอล (Assist-to-Turnover ratio) และการแย่งบอล (Steal).

ผลการศึกษาพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างค่าพื้นฐาน NeuroTracker มีความสัมพันธ์อย่างมากที่สุดกับอัตราส่วนการส่งบอลต่อการเสียบอล และจำนวนการเสียบอล ผู้เล่นตำแหน่งการ์ดมีแนวโน้มที่จะทำผลงานได้ดีกว่าผู้เล่นตำแหน่งฟรอนต์คอร์ทในด้านการส่งบอล และมีแนวโน้มที่จะทำผลงาน NeuroTracker ได้สูงกว่าด้วย เวลาตอบสนองไม่มีความสัมพันธ์กับมาตรวัดประสิทธิภาพเฉพาะด้านบาสเกตบอลใดๆ โดยรวมแล้ว ค่าพื้นฐาน NeuroTracker เพียงครั้งเดียวแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับความสามารถของผู้เล่น NBA ในการมองเห็นและตอบสนองต่อสิ่งเร้าต่างๆ ในสนามบาสเกตบอล ซึ่งส่งผลให้มีประสิทธิภาพที่ดีขึ้น.

เพื่อตรวจสอบว่าการฝึกฝน NeuroTracker ส่งผลต่อประสิทธิภาพการมองเห็นในขอบเขตที่มีประโยชน์ (UFOV) ซึ่งเป็นตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องอย่างมากกับประสิทธิภาพการขับขี่หรือไม่.

‍

ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นคนหนุ่มสาวที่มีสุขภาพดีจำนวน 20 คน อายุระหว่าง 23 ถึง 33 ปี โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มเท่าๆ กัน คือ กลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมฝึกอบรม NeuroTracker และกลุ่มควบคุมที่ใช้เกมคณิตศาสตร์ (2048) ทั้งสองกลุ่มเข้ารับการฝึกอบรมเป็นเวลา 5 ชั่วโมง โดยแบ่งเป็นช่วงๆ ตลอด 5 สัปดาห์ และทั้งสองกลุ่มทำการประเมิน UFOV แบบมาตรฐานก่อนและหลังการฝึกอบรม.

‍

กลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน NeuroTracker แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการรับรู้ขอบเขตการมองเห็น (UFOV) ที่ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่กลุ่มควบคุมที่ไม่ได้ฝึกฝนแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาเพียงเล็กน้อย ซึ่งไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ นักวิจัยชี้ว่าประสิทธิภาพของ NeuroTracker และ UFOV น่าจะขึ้นอยู่กับความสามารถทางปัญญาที่ทับซ้อนกัน และความสามารถเหล่านี้สามารถฝึกฝนและวัดได้ในผู้ใหญ่รุ่นใหม่ ซึ่งอาจนำไปสู่การปรับปรุงความปลอดภัยในการขับขี่.

เพื่อประเมินผลยับยั้งของความเหนื่อยล้าทางสรีรวิทยาต่อการทำงานของสมองในนักกีฬาชั้นนำ และเพื่อตรวจสอบว่าการปรับสภาพการรับรู้และการคิดสามารถลดผลกระทบดังกล่าวได้หรือไม่.

นักกีฬารักบี้ 22 คนจากลีกรักบี้อาชีพชั้นนำของฝรั่งเศส (Top 14) ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนเข้ารับการฝึกกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวด้วย NeuroTracker จำนวน 15 ครั้ง ในขณะที่กลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึกฝนเข้ารับการฝึกกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวเพียง 3 ครั้ง (ในท่านั่ง) เพื่อกำหนดค่าพื้นฐานเบื้องต้น จากนั้นนักกีฬาทุกคนได้รับการประเมินด้วย NeuroTracker ขณะปั่นจักรยานออกกำลังกายที่ระดับอัตราการเต้นของหัวใจ 80% ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด

สำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนแล้ว ค่าความเร็วของ NeuroTracker ยังคงอยู่ในช่วง 0.03% ของค่าพื้นฐาน (ที่ทำการทดสอบในท่านั่ง) สำหรับกลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึกฝน ค่าความเร็ว NeuroTracker ลดลง 30% จากค่าพื้นฐานที่คาดการณ์ไว้ ประการแรก ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าความเหนื่อยล้าทางกายภาพสามารถลดการทำงานของสมองระดับสูงที่เกิดจากงาน NeuroTracker ได้อย่างมีนัยสำคัญ แม้แต่ในผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์แล้วก็ตาม ประการที่สอง ผลลัพธ์ยังบ่งชี้ว่าผลกระทบดังกล่าวสามารถบรรเทาได้ด้วยการปรับสภาพการรับรู้และสติปัญญาเบื้องต้น โดยใช้เวลาฝึกฝนแบบกระจายเพียง 90 นาทีเท่านั้น