ธุรกิจต่างๆ ทั่วโลกกำลังปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของสมอง

งานวิจัยนี้ศึกษาผลกระทบของภาระทางความคิดจำลองสถานการณ์การแข่งขันกีฬา (NeuroTracker) ต่อกลไกทางชีวภาพของขา โดยใช้ภารกิจการลงพื้นซึ่งเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า (ACL) การบาดเจ็บของ ACL เป็นที่ทราบกันดีว่าเป็นหนึ่งในการบาดเจ็บที่พบบ่อยที่สุดในกีฬา และการเกิดการบาดเจ็บนั้นมีความเชื่อมโยงกับปัจจัยทางด้านความคิด.

นักกีฬาสุขภาพดีระดับวิทยาลัย 7 คน (ฟุตบอล วอลเลย์บอล อเมริกันฟุตบอล) ได้ทำการทดลองลงพื้นด้วยขาข้างเดียว 16 ครั้ง โดยกระโดดไปข้างหน้าและกระโดดไปด้านข้างไปยังขาข้างตรงข้าม การเคลื่อนไหวเหล่านี้วัดโดยใช้แผ่นแรงและการจับการเคลื่อนไหวของขาและกระดูกเชิงกรานโดยใช้เครื่องหมาย 36 ชิ้น งาน NeuroTracker ได้รับมอบหมายแบบสุ่มให้กับครึ่งหนึ่งของการทดลอง (ขั้นตอนการทำงานแบบคู่) โดยทำการทดลองกระโดดในช่วงการติดตาม

แม้ว่าการวัดค่าจลนศาสตร์ของสะโพกและ/หรือเข่าด้วย NeuroTracking จะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในผู้เข้าร่วมทุกคน แต่พบการเปลี่ยนแปลงที่มากที่สุดที่มุมการเหยียดเข่า ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าสัมพันธ์กับการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า (ACL) มากที่สุด ในบรรดาผู้เข้าร่วม 7 คน มี 4 คนที่แสดงการเปลี่ยนแปลงทางชีวกลศาสตร์จากการเพิ่มกิจกรรม NeuroTracker ซึ่งเผยให้เห็นความเครียดของเอ็นไขว้หน้า (ACL) ที่เพิ่มขึ้นซึ่งสัมพันธ์กับการบาดเจ็บของเอ็นไขว้หน้า จากผลการวิจัยเบื้องต้น นักวิจัยตั้งสมมติฐานว่าการแทรกแซงการฝึก NeuroTracker อาจลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บเอ็นไขว้หน้าแบบไม่สัมผัส และจะดำเนินการศึกษาในวงกว้างขึ้นพร้อมการวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์ที่ละเอียดมากขึ้น

เพื่อตรวจสอบว่าการลดลงของการรับรู้การเคลื่อนไหวทางชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการสูงวัยอย่างมีสุขภาพดี สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมได้หรือไม่ด้วยการฝึกฝน NeuroTracker ระยะสั้น.

ผู้เข้าร่วม 13 คน เข้ารับการฝึกฝนด้วย NeuroTracker เป็นเวลา 3 ชั่วโมง ตลอดระยะเวลา 5 สัปดาห์ และผู้เข้าร่วมกลุ่มควบคุม 28 คน เข้ารับการฝึกฝนแบบทดลองหรือไม่ได้ฝึกฝนเลย (อายุเฉลี่ยโดยรวม 67 ปี) การประเมินก่อนและหลังการฝึกฝนเกี่ยวกับการรับรู้การเคลื่อนไหวทางชีวภาพ ประเมินด้วยเครื่องเดินเสมือนจริง (จอแสดงผลแบบจุด) ที่ระยะ 4 เมตร และ 16 เมตร.

ผู้เข้าร่วมการทดลองก่อนได้รับการฝึกฝนNeuroTracker แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพที่ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญในการตีความการเคลื่อนไหวของมนุษย์ที่ระยะ 4 เมตร เมื่อเทียบกับระยะ 16 เมตร กลุ่มควบคุมไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงใด ๆ หลังการฝึกฝน ในขณะที่ประสิทธิภาพของกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนด้วย NeuroTracker ที่ระยะ 4 เมตร เพิ่มขึ้นจนถึงระดับเดียวกับประสิทธิภาพที่ระยะ 16 เมตร เนื่องจากความสามารถในการรับรู้การเคลื่อนไหวทางชีวภาพนั้นถือว่ามีความสำคัญต่อทักษะทางสังคม และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการหลีกเลี่ยงการชนที่ระยะ 4 เมตร นักวิจัยจึงสรุปว่าผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่า NeuroTracker เป็นรูปแบบการฝึกฝนทั่วไปที่มีประโยชน์ในการช่วยผู้สูงอายุรับมือกับฉากเคลื่อนไหวที่มีความเกี่ยวข้องทางสังคม.

เพื่อตรวจสอบว่าโปรแกรมฝึกฝนด้านการรับรู้สามารถลดการเสื่อมถอยของการรับรู้ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นตามวัยได้หรือไม่.

ผู้เข้าร่วม 44 คนที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไปถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มเท่าๆ กัน ได้แก่ กลุ่มทดลอง (ใช้ NeuroTracker) และกลุ่มเปรียบเทียบ (ไม่ใช้ NeuroTracker) โดยทั้งสองกลุ่มเข้ารับการฝึกอบรม 12 ครั้งต่อสัปดาห์ ทั้งสองกลุ่มฝึกเทคนิคการฝึกความจำแบบช่วยจำ นอกจากนี้ยังมีการประเมินผลก่อนและหลังการทดลอง ซึ่งรวมถึงแบบสอบถามข้อมูลทางสังคมและประชากร การประเมินทางประสาทวิทยา และการวัดค่าพื้นฐานก่อนและหลังการทดลอง NeuroTracker .

ทั้งสองกลุ่มได้รับประโยชน์จากการฝึกความจำ แต่มีเพียงกลุ่มที่ฝึกด้วย NeuroTracker เท่านั้นที่ได้รับประโยชน์ในด้านความสนใจ เวลาตอบสนอง ความเร็วในการประมวลผลภาพ ความจำแบบเหตุการณ์ ความจำแบบความหมาย ความจำแบบอัตวิสัย และความจำใช้งาน รวมถึงด้านการรับรู้ทางสังคมด้วย นักวิจัยสรุปว่า NeuroTracker ร่วมกับการฝึกความจำช่วยให้ประสิทธิภาพการรับรู้ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับการฝึกความจำเพียงอย่างเดียว และควรมีการวิจัยเพิ่มเติมในกลุ่มผู้สูงอายุที่มีและไม่มีความบกพร่องทางสติปัญญา.

เพื่อทดสอบทฤษฎีที่ว่าสมรรถนะในการขับขี่มีความสัมพันธ์อย่างมากกับการประมวลผลแบบไดนามิกของวัตถุหลายชิ้น โดยการประเมินว่าค่าที่วัดได้ NeuroTracker สอดคล้องกับสมรรถนะในการขับขี่ของผู้สูงอายุในสถานการณ์จำลองหรือไม่.

ผู้ขับขี่ที่มีประสบการณ์ 30 คน อายุระหว่าง 65-85 ปี เข้ารับการทดสอบด้วย NeuroTracker (3D-MOT) หนึ่งรอบ และทำการจำลองการขับขี่บนเครื่องจำลองการขับขี่ STISIM 3.0 สูงสุด 3 สถานการณ์ โดยมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด 5 เหตุการณ์รวมอยู่ในสถานการณ์จำลองเพื่อทดสอบความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุ จากนั้นจึงคำนวณความสัมพันธ์ระหว่างค่าความเร็วที่วัดได้ NeuroTracker กับค่าที่วัดได้จากเครื่องจำลอง (อัตราการเกิดอุบัติเหตุ การเบี่ยงเบนเลน).

จากการศึกษาพบความสัมพันธ์ที่มีนัยสำคัญสูงระหว่างค่าเกณฑ์ NeuroTracker กับอัตราการเกิดอุบัติเหตุและการเบี่ยงเบนเลนในสถานการณ์การขับขี่บนทางหลวง คะแนน NeuroTracker ที่ต่ำกว่ามีความสัมพันธ์อย่างมากกับการเบี่ยงเบนเลนระหว่างการรวมเลนบนทางหลวง และคะแนน NeuroTracker ที่สูงกว่ามีความสัมพันธ์กับผู้เข้าร่วมที่มีโอกาสเกิดอุบัติเหตุน้อยลงในสถานการณ์ต่างๆ และมีทักษะการรักษาเลนโดยรวมที่ดีกว่า การศึกษานี้เพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับแนวคิดที่ว่าการทดสอบการติดตามวัตถุหลายชิ้น เช่น NeuroTracker อาจเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับการรวมอยู่ในชุดการประเมินสำหรับผู้ขับขี่สูงอายุ.

เพื่อประเมินประสิทธิผลและการถ่ายทอดผลของการฝึกอบรม NeuroTracker ต่อการทำงานของระบบการมองเห็นและระบบบริหารจัดการในนักฟุตบอลเยาวชนระดับแนวหน้า.

‍

นักฟุตบอลเยาวชนฝีมือดี 29 คนถูกคัดเลือกและแบ่งออกเป็นกลุ่มฝึกฝนและกลุ่มควบคุม การทำงานของระบบการมองเห็นและสมองส่วนบริหารจัดการถูกวิเคราะห์โดยใช้การออกแบบการทดสอบก่อนและหลัง โดยทั้งสองกลุ่มทำการฝึกฝนฟุตบอลตามปกติ และกลุ่มฝึกฝนยังทำการฝึกฝนด้วย NeuroTracker สัปดาห์ละสองครั้งเป็นเวลา 10 สัปดาห์ การประเมินการถ่ายทอดความรู้ประกอบด้วยการทดสอบด้วย Senaptec Sensory Station, Trail Making Test และ Design Fluency test.

พบความแตกต่างอย่างมากในค่าเริ่มต้น NeuroTracker ทั้งระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่ม สำหรับกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน ค่าเริ่มต้นมีความสัมพันธ์อย่างมากกับอัตราการพัฒนา การประเมินแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าของทั้งสองกลุ่มในด้านความจำใช้งาน ความยืดหยุ่นทางความคิด การยับยั้ง การคิดเชิงเมตา MOT หน้าต่างความสนใจ และความเร็วในการประมวลผล แต่มีเพียงการยับยั้งและความชัดเจนทางสายตาเท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงข้อได้เปรียบเฉพาะในกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝน นักวิจัยแนะนำว่าอาจจำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมโดยใช้การฝึกฝนแบบสองภารกิจและจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากขึ้น เพื่อเปิดเผยผลของการฝึกฝนสำหรับประชากรกลุ่มนี้.

เพื่อตรวจสอบว่าผู้เล่นวิดีโอเกมระดับมืออาชีพในวงการอีสปอร์ตมีความแตกต่างจากผู้เล่นวิดีโอเกมสมัครเล่นในด้านความสามารถทางปัญญาและการเรียนรู้หรือไม่.

นักเล่นเกมมืออาชีพชั้นนำ 14 คน และผู้เล่นวิดีโอเกมทั่วไป 16 คน ได้รับการประเมินด้วยชุดแบบทดสอบทางประสาทวิทยามาตรฐาน ซึ่งประเมินความเร็วในการประมวลผล ความสนใจ ความจำ การทำงานของสมองส่วนหน้า และความคล่องแคล่วของมือ นอกจากนี้ ทั้งสองกลุ่มยังทำแบบทดสอบ NeuroTracker จำนวน 15 ครั้ง เพื่อประเมินความสนใจทางสายตาแบบไดนามิกและความสามารถในการเรียนรู้.

ผู้เล่นมืออาชีพแสดงให้เห็นถึงความได้เปรียบด้านประสิทธิภาพที่มากที่สุดเมื่อเทียบกับผู้เล่นสมัครเล่นในด้านความจำเชิงพื้นที่ทางสายตา (Spatial Span) และมีความได้เปรียบในระดับปานกลางในด้านความสนใจแบบเลือกและต่อเนื่อง (d2 Test of Attention) และความจำใช้งานด้านการได้ยิน (Digit Span) ผู้เล่นมืออาชีพยังมีเกณฑ์ความเร็วเริ่มต้นที่สูงกว่ามากใน NeuroTrackerโดยความได้เปรียบเพิ่มขึ้นเล็กน้อยตลอด 15 เซสชัน โดยรวมแล้ว การประเมินความรู้ความเข้าใจสามารถแยกแยะกลุ่มมืออาชีพและสมัครเล่นได้ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์เหล่านี้มีความสัมพันธ์กันน้อยมากในแง่ของประสบการณ์การเล่นเกมในทั้งสองกลุ่ม สรุปได้ว่า การประเมินความรู้ความเข้าใจแบบมาตรฐานเผยให้เห็นความสามารถที่สูงขึ้นของนักเล่นเกมมืออาชีพ อย่างไรก็ตาม ค่าพื้นฐานและอัตราการเรียนรู้ NeuroTracker ให้มาตรวัดเปรียบเทียบที่ละเอียดอ่อนกว่ามาก.

เพื่อตรวจสอบความสามารถในการถ่ายทอดการฝึกฝนด้านการรับรู้และการคิดโดยใช้ NeuroTracker ไปสู่พารามิเตอร์ประสิทธิภาพในการเล่นฟุตบอลในสนาม.

นักฟุตบอลหญิงระดับดิวิชั่น 1 ของ NCAA จำนวน 22 คน (อายุ 18-25 ปี) ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มฝึกฝนและกลุ่มควบคุม หลังจากทำการทดสอบพื้นฐานด้วย NeuroTrackerแล้ว กลุ่มทดลองได้ทำการทดสอบ NeuroTracker จำนวน 10 ครั้ง (60 นาที) ในช่วงสี่สัปดาห์ ข้อมูลประสิทธิภาพในการแข่งขัน การกระทำที่ประสบความสำเร็จ เปอร์เซ็นต์การส่งบอล และเปอร์เซ็นต์การส่งบอลระยะสั้นถึงกลาง ถูกรวบรวมโดยใช้ซอฟต์แวร์วิเคราะห์วิดีโอ Wyscout ในระหว่างฤดูกาลแข่งขัน.

ความเร็วในการติดตามภาพ NeuroTracker ของกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญถึง 68% จากค่าพื้นฐานก่อนการฝึกฝน ในขณะที่กลุ่มควบคุมเพิ่มขึ้น 12% จากผลการทดสอบพื้นฐาน การวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าการฝึกฝนไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุมในด้านตัวชี้วัดประสิทธิภาพ ยกเว้นค่าเฉลี่ยความแม่นยำในการส่งบอลในเกม ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม.

เพื่อวิเคราะห์วิจารณ์เทคโนโลยีการฝึกฝนการมองเห็นทางการกีฬาแบบดิจิทัล (SVT) ที่กำลังเกิดขึ้นใหม่ จัดประเภทเทคโนโลยีเหล่านั้นเป็นหมวดหมู่ที่สอดคล้องกัน และประเมินความแข็งแกร่งของหลักฐานเชิงประจักษ์ที่สนับสนุนข้ออ้างเกี่ยวกับการเพิ่มประสิทธิภาพการเล่นกีฬา.

บทวิจารณ์นี้เสนอการจัดหมวดหมู่ที่มีโครงสร้าง โดยแบ่งการฝึกฝนการมองเห็นทางการกีฬาแบบดิจิทัลออกเป็น การฝึกฝนทักษะองค์ประกอบ (เช่น เครื่องมือด้านการรับรู้และการคิด และเครื่องมือด้านประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหว) และวิธีการจำลองสถานการณ์ที่เป็นธรรมชาติ (เช่น การฝึกฝนด้วยแสงแฟลชและการฝึกฝนด้วย VR) พร้อมทั้งประเมินหลักฐานสำหรับแต่ละวิธี.

ระบบการรับรู้และการคิด เช่น 3D-MOT แสดงให้เห็นถึงความไวที่น่าเชื่อถือต่อความเชี่ยวชาญด้านกีฬา และแสดงให้เห็นหลักฐานที่กำลังเกิดขึ้นใหม่ แม้ว่าจะยังอยู่ในระหว่างการพัฒนา เกี่ยวกับการถ่ายทอดไปสู่ตัวชี้วัดประสิทธิภาพเฉพาะด้านกีฬา.

การฝึกโดยการปิดบังภาพเป็นช่วงๆ ช่วยเพิ่มความไวต่อการเคลื่อนไหว การคาดการณ์ และการควบคุมการเคลื่อนไหวของดวงตาภายใต้สภาวะที่จำกัด โดยมีหลักฐานเบื้องต้นแต่ยังไม่แน่นอนเกี่ยวกับประโยชน์ต่อประสิทธิภาพในการเล่นกีฬา.

ผลการวิจัยด้านการติดตามการเคลื่อนไหวของดวงตาแสดงให้เห็นว่า การฝึกให้จ้องมองไปยังจุดที่เกี่ยวข้องกับงานเป็นเวลานานขึ้น (Quiet Eye) สามารถช่วยเพิ่มความแม่นยำและความสม่ำเสมอในงานกีฬาที่ต้องใช้ความแม่นยำสูงได้อย่างเห็นได้ชัด.

แพลตฟอร์มเสมือนจริงนำเสนอโอกาสในการฝึกอบรมที่สมจริงและอิงตามสถานการณ์จำลอง แต่การตรวจสอบเชิงประจักษ์เกี่ยวกับการถ่ายทอดความรู้สู่โลกแห่งความเป็นจริงอย่างยั่งยืนยังคงมีจำกัดเมื่อเทียบกับการนำไปใช้ที่เพิ่มขึ้น.

เพื่อตรวจสอบว่าประชากรสูงอายุที่มีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาที่ได้รับการวินิจฉัยทางคลินิกซึ่งเกี่ยวข้องกับความยากลำบากในการใช้ทักษะการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อมือ จะได้รับประโยชน์อย่างเห็นได้ชัดจากการฝึกอบรมทางสติปัญญาในระยะสั้นหรือไม่.

ผู้สูงอายุ 38 คน ซึ่งครึ่งหนึ่งมีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาเล็กน้อย (MCI) และอีกครึ่งหนึ่งมีภาวะสมองเสื่อมเล็กน้อย (MD) เข้าร่วมการฝึกอบรม NeuroTracker รวมทั้งหมด 36 ครั้ง ใช้แบบทดสอบ Montreal Cognitive Assessment (MoCA) ในการประเมินสถานะทางสติปัญญาพื้นฐาน และทำการประเมินทักษะการเคลื่อนไหวของมือสองชุดก่อนและหลังโปรแกรมการฝึกอบรม.

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ชัดเจนและมีนัยสำคัญหลังการฝึกอบรมในทั้งสองการทดสอบความคล่องแคล่วของมือ การวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าการฝึกอบรมด้วย NeuroTracker เพียง 90 นาทีก็เพียงพอที่จะบรรลุผลประโยชน์เหล่านี้ในกลุ่มประชากรดังกล่าว นักวิจัยสรุปว่าการแทรกแซงประเภทนี้สามารถส่งผลกระทบในวงกว้างต่อประชากรผู้สูงอายุในแง่ของคุณภาพชีวิตประจำวันของพวกเขาได้.

‍